Hands Like Houses — Spineless Crow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Spineless Crow" van Hands Like Houses.
Songteksten
Streets, these visions, an origami city folding in.
Construction, creation, we are architects and kings,
Lifting street stones from their beds to build these homes from memory,
As we’re tangled in our sleep.
We were young together, but I’ve grown ancient.
Cracked and weathered and filled with regret,
Waiting to sink, rushing to sink in my sleep.
The realisation sinks in through the skin like a disease,
A blight inside of me.
Missing your touch, your weight on my fingers,
What was familiar becomes unfamiliar.
Give me an anchor, a lifeline to hold.
Bring me back to something I know for sure.
Locked away, a dream-dweller pale from hiding with secrets
Deeper than daylight dares to seek.
Come out, emerge!
Hands to our eyes, overexposed for all we are.
Lay me down in a den of dreamers,
Put me to rest on a bed of sleepers.
Doubt is a plague. We’ll never be safe here again.
When all their eyes are tied to me, just carry the conversation please.
We were young, sandcastle kings building empires, cities and homes.
Architects tangled up in our sleep.
Wake up.
Songtekstvertaling
Straten, visioenen, een origami stad die zich invouwt.
Bouw, creatie, wij zijn architecten en koningen,
Het optillen van straatstenen uit hun bed om deze huizen te bouwen uit het geheugen,
Als we verstrikt raken in onze slaap.
We waren samen jong, maar ik ben oud geworden.
Gebarsten en verweerd en gevuld met spijt,
Wachtend om te zinken, haastig om te zinken in mijn slaap.
De realisatie zinkt door de huid als een ziekte,
Een plaag in me.
Je mist je aanraking, je gewicht op mijn vingers.,
Wat vertrouwd was wordt onbekend.
Geef me een anker, een reddingslijn om vast te houden.
Breng me terug naar iets wat ik zeker weet.
Opgesloten, een droombewoner verbleekt van zich te verbergen met geheimen
Dieper dan daglicht durft te zoeken.
Kom tevoorschijn.
Handen in onze ogen, overbelicht voor alles wat we zijn.
Leg me neer in een hol van dromers.,
Laat me rusten op een bed van slapers.
Twijfel is een plaag. We zullen hier nooit meer veilig zijn.
Als al hun ogen aan mij gebonden zijn, voer het gesprek alsjeblieft door.
We waren jong, zandkastelen koningen bouwden rijken, steden en huizen.
Architecten verstrikt in onze slaap.
Wakker.