Hands Like Houses — Don't Look Now, I'm Being Followed. Act Normal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Don't Look Now, I'm Being Followed. Act Normal" van Hands Like Houses.
Songteksten
Is this the edge of the world?
We chased the horizon down ‘til it hung beneath our feet.
Now I’m drifting blind. All I know is we can’t move closer.
I’ve never seen the lights of the north,
The constellations are so unfamiliar.
We followed far, as far as this machinery takes us,
To some imaginary place where the compass shifts
And our lips drift to our cheeks.
Is this the edge of the world? All I know is we can’t move closer.
Searching for some apparent place where floated needles decide the way.
I’d dig in my heels but I might crack the ice.
Give me some solid ground.
The frost is sinking in, in my cheeks, in my chest, in my fingertips.
‘Desperation,' we name every cape beyond the last.
Frozen senseless. Every day is a winter solstice.
The view’s a wonder, but I can’t take it in.
Sun, make canvas of coastlines, so I know where I stand.
We round each cape to find a bay to call our own.
We round each cape to find a coast to call our home.
Make canvas of coastlines.
Songtekstvertaling
Is dit de rand van de wereld?
We achtervolgden de horizon tot hij onder onze voeten hing.
Nu drijf ik blind. Ik weet alleen dat we niet dichterbij kunnen komen.
Ik heb nog nooit de lichten van het noorden gezien.,
De sterrenbeelden zijn zo onbekend.
We volgden ver, voor zover deze machines ons brengen.,
Naar een denkbeeldige plek waar het kompas verschuift.
En onze lippen drijven naar onze wangen.
Is dit de rand van de wereld? Ik weet alleen dat we niet dichterbij kunnen komen.
Op zoek naar een zichtbare plek waar zwevende naalden de weg bepalen.
Ik zou mijn hielen ingraven, maar ik zou het ijs kunnen breken.
Geef me wat solide grond.
De vorst zakt in, in mijn wangen, in mijn borst, in mijn vingertoppen.
'Wanhoop', noemen we elke cape voorbij de laatste.
Bevroren zinloos. Elke dag is een winterzonnewende.
Het uitzicht is een wonder, maar ik kan het niet aannemen.
Sun, maak canvas van kustlijnen, zodat ik weet waar ik sta.
We gaan om elke Kaap heen om een baai te vinden om onze eigen baai te noemen.
We gaan langs elke Kaap om een kust te vinden om ons thuis te bellen.
Maak canvas van kustlijnen.