Håkan Hellström — Visa Vid Vindens Ängar songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Visa Vid Vindens Ängar" van Håkan Hellström.

Songteksten

Det går en vind över vindens ängar,
det fladdrar till i en tyllgardin.
Och jag ska skriva en sommarvisa
med sol och blomdoft i melodin.
Jag ville sjunga om Katarina,
till träklangsflöjter och alcymbal
men vindens toner blir sommarns sånger,
jag bara lyssnar i björklövssal.
Det går en vind över vindens ängar,
det fladdrar till i en tyllgardin.
Och jag ska skriva en sommarvisa
med sol och blomdoft i melodin.
Det går en flicka i aspelunden,
jag har ett gulnat fotografi.
Med åren blev hon en dröm, en saga,
en ensam vandrares sympati.
Jag ville skriva en liten visa,
där ögonblick blir till evighet.
Men ord blir stumma och toner döva,
och visans tanke blir hemlighet.
Det bliver en hemlighet.
Jag vill ju bara sjunga
Jag vill ju bara sjunga
Det går en vind över vindens ängar,
det fladdrar till i en tyllgardin.
Och jag ska skriva en sommarvisa
med sol och blomdoft i melodin.
Det går en flicka i aspelunden,
jag har ett gulnat fotografi.
Med åren blev hon en dröm, en saga,
en ensam vandrares sympati.
Jag ville sjunga om Katarina,
till träklangsflöjter och alcymbal.
Men ord blir stumma och toner döva,
och visans handling blir hemlighet.
Jag ville sjunga
Jag vill ju bara sjunga,
om Katarina,
om hur jag känner.
Jag stod under ditt sommarfönster

Songtekstvertaling

Er is een wind over de weiden van de wind,
het fladdert in een tule gordijn.
En ik ga een sommarvisa schrijven.
met zon en bloemengeur in de melodie.
Ik wilde over Katarina zingen.,
voor fluiten en alcymbal
maar de tonen van de wind worden de liedjes van de zomer,
Ik luister alleen in birch leaf Hall.
Er is een wind over de weiden van de wind,
het fladdert in een tule gordijn.
En ik ga een sommarvisa schrijven.
met zon en bloemengeur in de melodie.
Er is een meisje in aspelunden.,
Ik heb een gele foto.
Door de jaren heen werd ze een droom, een sprookje. ,
de sympathie van een eenzame zwerver.
Ik wilde een kleine show schrijven.,
waar momenten veranderen in eeuwigheid.
Maar woorden worden doofstom en tonen doof,
en de gedachte aan het lied wordt een geheim.
Het zal een geheim zijn.
Ik wil gewoon zingen.
Ik wil gewoon zingen.
Er is een wind over de weiden van de wind,
het fladdert in een tule gordijn.
En ik ga een sommarvisa schrijven.
met zon en bloemengeur in de melodie.
Er is een meisje in aspelunden.,
Ik heb een gele foto.
Door de jaren heen werd ze een droom, een sprookje. ,
de sympathie van een eenzame zwerver.
Ik wilde over Katarina zingen.,
op houten fluiten en alcymbal.
Maar woorden worden doofstom en tonen doof,
en de actie van het lied wordt geheim.
Ik wilde zingen.
Ik wil gewoon zingen.,
over Katarina,
over hoe ik me voel.
Ik stond onder je zomerraam.