ГРОТ — Рубежи songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Рубежи" van ГРОТ.
Songteksten
Скакуну — поле чистое, человеку -воля,
Бесстрашие бойцу, отцу на погосте — покоя,
Создателю — героев, дороги не спусками;
Эта вселенная делает детей русскими;
Зима в глазах — отражение небосвода,
Думаешь нам боязно погибнуть за свою свободу?
Тенор космоса, вековая воля с нами
Похорони в лесу нас — мы прорастем цветами!
Там снежные кристаллы, чувствуешь морозец?
За нами не ходи — такие как ты не вывозят.
Похотливо плачь здесь и рассыпайся стонами,
А мы держали рубеж за ледяными озерами,
Чтоб горели ярче перламутровые слитки,
Чтобы рассвет твой сопровождался улыбкой.
С нами наша звезда и вера, как водится,
Разбитые дороги на кармане Богородицы.
Куда уходят эти воины,
Спроси на долго?
Пешим из Сибири за величавую Волгу.
Пробьет слеза — если это все напрасно,
Ведь за твое счастье мы умереть счастливы!
Грязное детство за все наказывало хлестко,
Стены подъездов расписали мне куртку известкой,
В никуда спрашивал -мол, за какие промахи
Меня сбивают с ног подачей со звуком глухим?
Бродил в поисках среди венков и гепатита —
Сибирь эта оказалась даже Сатаной забыта.
И замерзая на снегу, с кровью и плачем,
Я прохрипел — значит, меня сюда назначили,
Дабы встать грудью за вымирающий народ,
В белой пелене где-то мерцал ледяной грот.
Велено было предками духом стать сильным,
Услышал музыку и мне были дарованы крылья.
Мой город в унисон от похоти стонет
Я ушел, оставив рэп в сердце и крест на капроне.
Сыну от отца — топор на защиту полей,
Мое заточенное слово ради твоих детей!
Куда уходят эти воины,
Спроси на долго?
Пешим из Сибири за величавую Волгу.
Пробьет слеза — если это все напрасно,
Ведь за твое счастье мы умереть счастливы!
Солнце встает — колокольный звон,
Небо чистое, первый снег за окном —
Это моя земля, это мой дом!
Верю, мой сын станет ее плечом.
Верю, однажды поймет и он —
О ком святые скорбят на иконах,
От чего улыбка, но грусть в глазах,
От чего нет места нам на их балаганах.
Времена давние, подвиги предков,
Дали дорогу нам, провожая советом.
Подумай кто, кто, если не ты Взрастит новое семя и помянет деда?
О ком листы шумят на дубравах,
Елей на сердце и на старые раны
Бояться нечего нам — Бог с нами
И за плечами в опору могучие архангелы!
Куда уходят эти воины,
Спроси на долго?
Пешим из Сибири за величавую Волгу.
Пробьет слеза — если это все напрасно,
Ведь за твое счастье мы умереть счастливы!
Songtekstvertaling
Naar het paard-het veld is duidelijk, naar de mens-wil,
De onbevreesdheid van de soldaat, de vader op het kerkhof-rust,
Voor de Schepper-helden, wegen zijn geen afstammelingen;
Dit universum maakt kinderen Russisch;
Winter in de ogen-reflectie van het firmament,
Denk je dat we bang zijn om te sterven voor onze vrijheid?
De tenor van de kosmos, het eeuwenoude plezier met ons
Begraaf ons in het bos-we zullen bloemen krijgen!
Er zijn sneeuwkristallen, voel je de vorst?
Volg ons niet, mensen zoals jij schakelen ze niet uit.
Ween hier vol begeerte en vallen in kreunen uiteen.,
En we hielden de grens over de ijzige meren.,
Om helderdere parelmoer ingots te verbranden,
Zodat je dageraad vergezeld wordt door een glimlach.
Onze ster en geloof zijn bij ons, zoals gewoonlijk.,
Gebroken wegen op de zak van de Maagd.
Waar gaan deze krijgers heen?,
Hoe lang nog?
Te voet uit Siberië voor de majestic Wolga.
Een scheur zal doorbreken-als het allemaal tevergeefs is,
Wij zijn tenslotte erg blij met uw geluk!
Vieze kindertijd voor alles gestraft whiplash,
De muren van de ingangen beschilderden mijn jas met kalk.,
In nowhere ask-they say, for what mistakes
Ik word neergeslagen door een worp met een hol geluid?
Ik zwierf op zoek naar kransen en hepatitis. —
Dit Siberië werd zelfs vergeten door Satan.
En bevriezen in de sneeuw, met bloed en huilen,
Ik stierf, wat betekent dat ik hier werd toegewezen.,
Om op te komen voor stervende mensen,
Een ijzige grot glinsterde ergens in de witte nevel.
Het werd bevolen door de voorouders om sterk te worden in de geest.,
Ik hoorde muziek en kreeg vleugels.
Mijn stad is in harmonie met zuchten van lust.
Ik vertrok, liet de rap in mijn hart en het kruis op de caprona.
Aan de zoon van de vader - een bijl om de velden te beschermen,
Scherpte mijn woord in het belang van uw kinderen!
Waar gaan deze krijgers heen?,
Hoe lang nog?
Te voet uit Siberië voor de majestic Wolga.
Een scheur zal doorbreken-als het allemaal tevergeefs is,
Wij zijn tenslotte erg blij met uw geluk!
The sun rises-bell ringing,
De lucht is helder, de eerste sneeuw buiten het raam —
Dit is mijn land, Dit is mijn thuis!
Ik denk dat mijn zoon haar schouder zal zijn.
Ik geloof dat hij op een dag zal begrijpen —
Praten over rouwen om de heiligen op de iconen,
Van welke glimlach, maar verdriet in de ogen van,
Van wat er geen plaats is voor ons op hun cabines.
Tijden lang geleden, prestaties van voorouders,
Ze gaven ons een manier om ons af te leiden met advies.
Denk aan wie, wie, als je niet een nieuw zaadje laat groeien en je grootvader herinnert?
Over wie de bladeren een geluid maken in de eiken,
Olie op het hart en oude wonden
We hebben niets te vrezen-God is met ons
En achter de schouders ter ondersteuning van de machtige aartsengelen!
Waar gaan deze krijgers heen?,
Hoe lang nog?
Te voet uit Siberië voor de majestic Wolga.
Een scheur zal doorbreken-als het allemaal tevergeefs is,
Wij zijn tenslotte erg blij met uw geluk!