Григорий Заречный — Баку songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Баку" van Григорий Заречный.

Songteksten

За то, что я прощаться не приеду
Мне не найти обратного пути
К тебе, мой город, и к могиле деда
Мне не найти средь ночи белый свет
И не подставить под удары спину
Прости, Баку, тебя сегодня нет
И не вини тех кто тебя покинул
На колени доченьку посажу
Всю ей правду горькую расскажу
Не найти на родину нам билет
Больше нашей родины, дочка, нет
Не найти на родину нам билет
Больше нашей родины, дочка, нет
Свои часы теперь мне не сверять
С часами на вокзале Сабунчинском
И по бульвару больше не гулять
И не дышать уж воздухом Бакинским
Исчезли Хутор и Арменикенд
И нет друзей моих на Завокзальной
И Завокзальной тоже больше нет
И нет Баку, как это не печально
И Завокзальной тоже больше нет
И нет Баку, как это не печально
Но в каких не жили б мы городах
Так же Боку слушаем как тогда
Так же любим жен своих и детей
Все равно бакинцы мы, хоть убей
Так же любим жен своих и детей
Все равно бакинцы мы, хоть убей
Ай, Баку, джан-Баку, на твоем берегу
Было столько огней, жило столько друзей
Где ж теперь вы, друзья. А где же сам теперь я Если снится мне Каспий ночами
Ахмедлы, гюнашлы мы оттуда ушли
Мы ушли от того, что армяне
Долго еще будем мы привыкать
Долго нас бакинцами будут звать,
Но на далеком ветреном берегу
Умер город солнечный наш Баку,
Но на далеком ветреном берегу
Умер город солнечный джан-Баку
По земле судьба нас раскидала
Нахлебались горя мы немало
Как в тюрьме живем на этой воле, мама-джан
Вот какая беженская доля
Как в тюрьме живем на этой воле, мама-джан
Вот какая беженская доля
Я пою и пусть все люди знают
Беженцев счастливых не бывает
Как без крыльев не летают птицы, мама-джан
Так живут без родины бакинцы
Как без крыльев не летают птицы, мама-джан
Так живут без родины бакинцы

Songtekstvertaling

Voor het niet komen om afscheid te nemen.
Ik kan de weg terug niet vinden.
Op jou, mijn stad, en op het graf van mijn grootvader.
Ik kan geen wit licht vinden in het midden van de nacht
En stel je rug niet bloot aan klappen.
Sorry, Baku, je bent er vandaag niet.
En geef de schuld niet aan degenen die jou verlieten.
Ik zal mijn dochter op mijn schoot leggen.
Ik zal haar de bittere waarheid vertellen.
We kunnen geen ticket naar ons thuisland vinden.
Er is niets meer van ons vaderland, mijn dochter.
We kunnen geen ticket naar ons thuisland vinden.
Er is niets meer van ons vaderland, mijn dochter.
Ik hoef mijn horloge nu niet te controleren.
Met een klok op het station van sabunchinsky
Niet meer op de Boulevard lopen.
En niet om de Baku lucht in te ademen
Gone farm en Armeens
En er zijn geen vrienden van mij op Zavokzalnaya
En het station is er ook niet meer.
En er is geen Baku, want het is niet triest
En het station is er ook niet meer.
En er is geen Baku, want het is niet triest
Maar in welke steden zouden we niet wonen
Naast het luisteren naar de zijkant dan
We houden ook van onze vrouwen en kinderen.
We zijn nog steeds Bakoe mensen, voor het leven van ons
We houden ook van onze vrouwen en kinderen.
We zijn nog steeds Bakoe mensen, voor het leven van ons
Ay, Baku, Jan-Baku, aan jouw kant
Er waren zoveel lichten, zoveel vrienden.
Waar zijn jullie nu, vrienden? En waar ben ik nu als ik ' s nachts droom van de Kaspische Zee
Ahmadli, Gunashli, we zijn daar weggegaan.
Wij hebben afstand genomen van het feit dat de Armeniërs
Het zal lang duren om eraan te wennen.
We zullen lange tijd bakins heten.,
Maar op een verre winderige kust
Onze zonnige stad Baku is dood.,
Maar op een verre winderige kust
Sunny Jan-Baku city is dood.
Op aarde heeft het lot ons verspreid.
We hebben veel verdriet gehad.
Hoe we leven in de gevangenis op dit Testament, Mama-Jan
Dat is het vluchtelingenaandeel.
Hoe we leven in de gevangenis op dit Testament, Mama-Jan
Dat is het vluchtelingenaandeel.
Ik zing en laat iedereen weten
Er zijn geen gelukkige vluchtelingen
Hoe vogels niet vliegen zonder vleugels, Mama Jan
Zo leven Bakoe-bewoners zonder vaderland.
Hoe vogels niet vliegen zonder vleugels, Mama Jan
Zo leven Bakoe-bewoners zonder vaderland.