Grieves — Smoke in the Night songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Smoke in the Night" van Grieves.
Songteksten
I often wonder why we never made it home
And why it feels like all the effort that we gave was never noticed
The pressure kept on building up and closing in And by the end, hell, I swear to god I couldn’t swim
Like since when did all of this become so hard to walk around
I miss the music that influenced us to talk about it We used to sit around for hours trying to find ourselves inside a song
that made us want to stop and smell the flowers
For a second, just a single second’s all I wanted
Now I feel like every star I use to find you with is falling out the sky
Now I can’t even seem to find the time
And if I did, I doubt you’d even look me in my eyes like you used to Everything we had is just a story now
And anyway I see it it’s impossible to word it out
Word of mouth says you still leave the candle lit
Hoping that somebody will notice and hold your hand through this
It wasn’t anybody’s fault
From the moment I was leaving I could feel it in my veins
Thought that I was someone that won’t forget your name
You begged me to not get on that train
You told me that I wouldn’t come back the same
I couldn’t help myself from the minute I was leaving
I could feel it in my veins
I begged you not to stand in the rain
I told you that the weather around here don’t change
You couldn’t help yourself from believing that I’m someone
That won’t forget your name
Every now and then I pick the phone up And dial in your number and stare at it for a moment
I never call, I never will, it’s hard to focus
That’s what we get for throwing love into the ocean
Tied, cutting ties stuck inside trying to make it out
I string it up write the line and try and lay down
If I could find the peace of mind to go and press rewind
I’d do it in a second if I thought that I could stay around
For just a second, just a goddamn second
I would freeze the whole entire world in place if it let me You always told me I was gonna make a difference
I just never thought it’d be the kind that’d eventually split us And I’m sorry, I never meant to leave you all alone
And have you living life with a person over the phone
The folks from back home say you still leave the lantern lit
Hoping that somebody will notice and help you manage this
It wasn’t anybody’s fault
From the moment I was leaving I could feel it in my veins
Thought that I was someone that won’t forget your name
You begged me to not get on that train
You told me that I wouldn’t come back the same
I couldn’t help myself from the minute I was leaving
I could feel it in my veins
I begged you not to stand in the rain
I told you that the weather around here don’t change
You couldn’t help yourself from believing that I’m someone
That won’t forget your name
You begged me to not get on that train
You told me that I wouldn’t come back the same
I couldn’t help myself from the minute I was leaving
I could feel it in my veins
I begged you not to stand in the rain
I told you that the weather around here don’t change
You couldn’t help yourself from believing that I’m someone
That won’t forget your name
Songtekstvertaling
Ik vraag me vaak af waarom we nooit thuis zijn gekomen.
En waarom het voelt alsof alle moeite die we gaven nooit is opgemerkt
De druk bleef toenemen en kwam dichterbij en aan het eind, Ik zweer het, Ik kon niet zwemmen.
Sinds wanneer is dit allemaal zo moeilijk geworden om rond te lopen
Ik mis de muziek die ons beïnvloedde om erover te praten. we zaten uren te wachten om onszelf in een lied te vinden.
daardoor wilden we stoppen en de bloemen ruiken.
Een seconde is alles wat ik wilde.
Nu voel ik me alsof elke ster waarmee ik je vind, uit de lucht valt.
Nu kan ik niet eens de tijd vinden.
En als ik dat deed, betwijfel ik of je me zelfs in mijn ogen zou kijken zoals je gewend bent aan alles wat we hadden is nu gewoon een verhaal
En ik zie dat het onmogelijk is om het uit te spreken.
Mond op mond zegt dat je de kaars nog laat branden.
Hopend dat iemand het zal merken en je hand hier doorheen houdt
Het was niemands schuld.
Vanaf het moment dat ik wegging voelde ik het in mijn aderen.
Ik dacht dat ik iemand was die je naam niet zal vergeten.
Je smeekte me om niet op die trein te stappen.
Je zei dat ik niet hetzelfde zou terugkomen.
Ik kon het niet helpen vanaf het moment dat ik wegging.
Ik voelde het in mijn aderen.
Ik smeekte je niet in de regen te staan.
Ik zei toch dat het weer hier niet verandert.
Je kon het niet laten om te geloven dat ik iemand ben.
Dat zal je naam niet vergeten.
Zo nu en dan pak ik de telefoon op en bel je nummer in en staar er even naar.
Ik zal nooit bellen, Ik zal nooit bellen, het is moeilijk om je te concentreren
Dat krijgen we ervan als we liefde in de oceaan gooien.
Vastgebonden, knipsels vastzitten in een poging om er uit te komen
Ik hang het op Schrijf de lijn en probeer te liggen
Als ik de gemoedsrust kon vinden om te gaan en op rewind drukken
Ik zou het zo doen als ik dacht dat ik hier kon blijven.
Heel even maar.
Ik zou de hele wereld invriezen als het me zou toelaten. je zei altijd dat ik een verschil zou maken.
Ik had nooit gedacht dat het het soort zou zijn dat ons uiteindelijk zou splitsen en het spijt me, ik wilde je nooit helemaal alleen laten.
En heb je een leven met een persoon via de telefoon
De mensen van thuis zeggen dat je de lantaarn nog aangestoken hebt.
In de hoop dat iemand het zal merken en je zal helpen dit te regelen
Het was niemands schuld.
Vanaf het moment dat ik wegging voelde ik het in mijn aderen.
Ik dacht dat ik iemand was die je naam niet zal vergeten.
Je smeekte me om niet op die trein te stappen.
Je zei dat ik niet hetzelfde zou terugkomen.
Ik kon het niet helpen vanaf het moment dat ik wegging.
Ik voelde het in mijn aderen.
Ik smeekte je niet in de regen te staan.
Ik zei toch dat het weer hier niet verandert.
Je kon het niet laten om te geloven dat ik iemand ben.
Dat zal je naam niet vergeten.
Je smeekte me om niet op die trein te stappen.
Je zei dat ik niet hetzelfde zou terugkomen.
Ik kon het niet helpen vanaf het moment dat ik wegging.
Ik voelde het in mijn aderen.
Ik smeekte je niet in de regen te staan.
Ik zei toch dat het weer hier niet verandert.
Je kon het niet laten om te geloven dat ik iemand ben.
Dat zal je naam niet vergeten.