Grey Eye Glances — Chills songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Chills" van Grey Eye Glances.
Songteksten
The fog is slowly lifting
The lighthouse, she is dancing
Like a skater etching circles
But the pond is rarely frozen over
You, now I remember
It’s Maine in mid-September
And everything that mattered
Stayed safe between our hands
You turn to me and smile
You feel those chills?
So I went racing living
And you went right on giving
And time went by like steam trains
Sorry, if I made you feel alone
Even though I was so close
But now, as I look around this place
It could be home
And here I am
Trapped within this moment again
Holding firm, on this aerial I send
And now I know
Like I’ve never really known before
Come what may
To remember it and soar
You ask of me once more
«You feel those chills?»
I remember when we
Were out there alone
And there we knew we had to stay
Something shifted
Before the snow could subside
And everything that mattered
Turned slowly around
(And did you see it then?)
I’m flyin ' down the freeway
On an empty, narrow bypass
And reflected far beneath me
The lights flash just like cameras
And you, now I remember
Caught beyond the simple splendor
So we covered up the embers
And left what we’d been given on the way
Past the mountains and the storms
Here I am
Trapped within this moment again
Holding firm, on this aerial I send
And now I know
Like I’ve never really known before
Come what may
To remember it and soar
Here I am
Trapped within this moment again
Holding firm, on this aerial I send
And now I know
Like I’ve never really known before
Come what may
To remember it and soar
You turn to me once more
It’s early Tuesday morning
And you’re gently, calmly sleeping
I can hear the water turning
And the heaviness is overwhelming
Songtekstvertaling
De mist trekt langzaam op.
De vuurtoren, ze danst
Als een schaatser die Cirkels etst
Maar de vijver is zelden bevroren.
Jij, nu Weet ik het weer.
Het is Maine midden September.
En alles wat ertoe deed
Bleef veilig tussen onze handen
Je draait je naar me toe en lacht
Voel je die rillingen?
Dus ging ik levend racen.
En je bleef maar geven
En de tijd ging voorbij als stoomtreinen.
Sorry, als ik je alleen liet voelen.
Ook al was ik er zo dichtbij.
Maar nu, als ik hier rondkijk
Het zou thuis kunnen zijn.
En hier ben ik
Weer gevangen in dit moment.
Stevig vasthouden, op deze antenne stuur ik
En nu Weet ik
Alsof ik het nooit eerder heb geweten.
Wat er ook gebeurt.
Om het te onthouden en te zweven
Je vraagt nog een keer naar me.
"Voel je die rillingen?»
Ik weet nog dat we
We waren daar alleen.
En daar wisten we dat we moesten blijven
Er is iets verschoven.
Voordat de sneeuw kon verdwijnen
En alles wat ertoe deed
Draai je langzaam om.
En heb je het toen gezien?)
Ik vlieg over de snelweg.
Op een lege, smalle bypass
En ver onder me weerspiegeld
De lichten flitsen als camera ' s.
En jij, nu Weet ik het weer.
Gevangen voorbij de eenvoudige pracht
Dus bedekten we de kool.
En liet wat we onderweg hadden gekregen achter.
Voorbij de bergen en de stormen
Hier ben ik.
Weer gevangen in dit moment.
Stevig vasthouden, op deze antenne stuur ik
En nu Weet ik
Alsof ik het nooit eerder heb geweten.
Wat er ook gebeurt.
Om het te onthouden en te zweven
Hier ben ik.
Weer gevangen in dit moment.
Stevig vasthouden, op deze antenne stuur ik
En nu Weet ik
Alsof ik het nooit eerder heb geweten.
Wat er ook gebeurt.
Om het te onthouden en te zweven
Je draait je nog een keer naar me toe.
Het is dinsdagochtend vroeg.
En je slaapt rustig.
Ik hoor het water draaien.
En de zwaarte is overweldigend.