Grégory Lemarchal — Je T'Ecris songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je T'Ecris" van Grégory Lemarchal.
Songteksten
Je t'écris des trottoirs de nos villes habillées en noël
De quelques nuits d’hivers aux saveurs douces-amères
Je t'écris de ces soirs de lumières, des yeux émerveillés
Des cette petite fille au pied d’un grand sapin sur la cinquième avenue
Je t'écris d’un départ, d’une valise oubliée
Je t'écris d’un lac blanc oùce couple patine
Je t'écris d’un désert oùl'épave d’un bateau se souvient de la mer
Je t'écris d’une terre oùdes maisons s'écroulent
Je t'écris de Venise, oùles amants s'éveillent au son de vieux clochers
Il y neigera peut être encore cette année
Je t'écris de la mer, au large de Gibraltar le regard vers Tanger
Je t'écris de l’Afrique oùl'on meurt par milliers
Des quatre coins de la terre, je t'écris des tranchées de guerre abandonnées
Je t'écris d’un baiser, de ce banc de Paris oùdeux amants
S’enlacent dans leur éternitéet que rien ni personne ne pourrait déranger
Je t' écris d’un café, de l’aile d’un avion oùnos mémoires
S’enlacent dans ton éternitéet que rien ni personne ne pourrai m’enlever
Je t'écris de ces ciels de quart monde oùles corps si légers
D’enfants trop peu nourris s'élèvent sans faire de bruit
Je t'écris de la rue ou l’on danse et l’on chante
Je t'écris du plumier d’un vieillard solitaire àla chambre oubliée
Je t'écris de la part de ces dieux impuissants aux noms desquels on tue
Je t'écris de la main de ces hommes de paix qui n’ont pas renoncé
Je t'écris de la Seine, la tour Eiffel y brille dans des reflets passés
Je t'écris du souvenir d’un baiser par milliers
Des quatre coins de la terre, je ferai le tour du monde, d’un jour très
ordinaire
Je t'écris de ce rêve de t’avoir tant aimé
De t'écris ébloui par tant d’humanité
Songtekstvertaling
Ik schrijf je op de stoep van onze steden gekleed voor Kerstmis.
Van een paar nachten winters tot zoet-bittere smaken
Ik schrijf je over die nachten van licht, verbaasde ogen
Des dit kleine meisje aan de voet van een hoge boom op Fifth avenue
Ik schrijf je over een vertrek, een vergeten koffer.
Ik schrijf je over een wit meer waar dat paar patina is.
Ik schrijf je over een woestijn waar het wrak van een boot zich de zee herinnert.
Ik schrijf je vanuit een land waar huizen uit elkaar vallen.
Ik schrijf je vanuit Venetië, waar overs wakker worden met het geluid van oude klokken
Het kan dit jaar weer sneeuwen.
Ik schrijf je vanuit de zee, bij Gibraltar de blik naar Tanger
Ik schrijf je vanuit Afrika waar duizenden sterven.
Vanuit de vier hoeken van de aarde, schrijf ik jullie verlaten loopgraven van oorlog
Ik schrijf je een kus, van deze bank van Parijs waar twee geliefden
Zijn verstrikt in hun eeuwigheid en dat niets en niemand kunnen storen
Ik schrijf je vanuit een café, vanuit de vleugel van een vliegtuig waar onze herinneringen
Omarm in je eeuwigheid en dat niets en niemand me kan wegnemen
Ik schrijf je over de hemel van de Vierde Wereld waar de lichamen zo licht zijn.
Te weinig gevoede kinderen opstaan zonder lawaai te maken
Ik schrijf je vanuit de straat waar we dansen en zingen
Ik schrijf je vanuit de pen van een eenzame oude man in de vergeten kamer.
Ik schrijf je van deze hulpeloze goden wiens namen we doden.
Ik schrijf u vanuit de handen van de vredestichters die niet hebben opgegeven.
Ik schrijf je vanuit de Seine, de Eiffeltoren schijnt in vroegere reflecties.
Ik schrijf je uit de herinnering aan een kus in de duizenden
Vanuit de vier hoeken van de aarde, zal ik de wereld rondgaan, op een dag zeer
gewone
Ik schrijf je over deze droom om zoveel van je te hebben gehouden.
Van jou, verblind door zoveel menselijkheid.