Грани — Под вечным огнем songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Под вечным огнем" van Грани.
Songteksten
Припев:2Х
Оставляя след в памяти на грани вечного огня,
Жизнь спускает своих псов туда, где имя ей война,
Днём и ночью, не погасая, пылает пламя,
В честь склонивших голову развивает знамя.
Строки это темы здесь дают присягу,
Каждая из которых наполняет свою флягу
Неисчерпаемой силой, утоляющей жажду тем,
Кто проходит долгий путь, это
Знают, кто погиб, тех не вернуть,
Тем, кто шёл вперед под пулю, подставляя свою грудь,
Посвящаю свои мысли в зоне вечного огня,
И мотив, как плачь гитары, навсегда
В памяти ушла война, Афган, Дагестан, Чечня,
Да, здесь кровью залита земля,
Скрывая в себе клад, сокровище раскопок,
Оно таит последние мечты, точнее их обломки,
Для падонков, что стоят за всем этим,
Жизнь, которая отдаётся Родине ничего не значит,
Они прячут свои лица и в душе их только лёд,
А те, кого считают пешками бьются насмерть, который год
Время делает свой ход,
Те, кому под девятнадцать содятся в вертолёт,
Подставляя своё сердце под снайперский прицел,
На секунду всё затихло, глянул — выстрел, блэ.
Каждый второй клянётся, не понимая, чем это обернётся,
Кто — то отдаст своё тело земле сейчас, а кто — то вернётся,
Значит в следующий раз, в другой час это произойдёт,
Время всё — равно убьёт, а говорят оно лечит,
Уже давно в этом храме погасли свечи,
Под вечным огнём, ночью и днём пылает пламя,
Я делаю глоток воды из солдатской фляги,
Пытаясь оставить воспоминания на бумаге,
Но я не могу их заставить растаять
Война, пять букв, что они обозначают, слёзы матерей,
Множество жизней унесённых смертью,
Кровь каждого солдата,
Ничто не забыто, им посвящается балада.
Припев:2Х
Подавляя свой страх, кто — то берёт автомат,
С мыслями: «Вернусь я» — в бой идёт солдат,
Приказ простой: убей или будь убит,
А подвиг, что свершишь ты никогда не будет забыт,
Вспоминая детсво, игры во дворах,
Тогда все они держали простые игрушки в руках,
Споры, кто кого, обходились все без слёз,
Но теперь они дерутся не на шутку, всё всерьоз,
Автоматный очереди сливаются со взрывами,
страшная картина, ничто с нею несравнимо,
Мать находит сына в списах безвесть пропавших,
Среди узнавших тайну войны так много павших,
Бог, прошу тебя, услышь мои молитвы,
Я больше не могу бежать по лезвию бритвы,
Знай, в моих словах нет ни капли лжи,
Жизнь в своей реальности рисует миражи,
Вслед за тенью будущего дня идёт война,
Она неизбежна, каждого сводит с ума,
Надежды тают, тают на глазах солдат,
Когда последний луч света убивает кровавый закат,
Нет дороги назад, в итоге виноваты боги, так говорят,
Они нам мстят, приложив руку к сердцу, одни воюют с детства,
Другие придаются бегству, не думая о последствиях,
За грехи приходится платить жизнью, в лицо
Смерти смотрели многие, бросались ей в ноги,
Так десятки тысяч восемнадцати летних пацанов погибли,
Доказательство тому братские могилы, их не забыли,
Эту тему посвящаем всем, кто прошёл через огонь войны,
Строка идёт за строчкой,
Вы знать должны, что здесь нельзя поставить точку.
Припев:2Х
Songtekstvertaling
Chorus: twee
Een spoor achterlatend in de herinnering aan de rand van het eeuwige vuur,
Het leven laat zijn honden in de steek waar oorlog zijn naam is,
Dag en nacht, zonder uit te gaan, brandt de vlam,
Ter ere van het gebogen hoofd ontwikkelt een spandoek.
De lijnen zijn de thema ' s hier leg de eed af,
Waarvan elk zijn eigen kolf vult
Een onuitputtelijke kracht die je dorst lest.,
Wie een lange weg gaat is
Ze weten wie er gestorven is en ze kunnen ze niet terugbrengen.,
Zij die onder een kogel doorgingen en hun borst blootstelden,
Ik draag mijn gedachten op aan de eeuwige vlammenzone.,
En een motief als huilende gitaren, voor altijd
Ik herinner me de oorlog, Afghanistan, Dagestan, Tsjetsjenië,
Ja, er ligt bloed op de grond. ,
Een schat verbergen, de schat van opgraving,
Het verbergt de laatste dromen, of liever hun fragmenten. ,
Voor de smeerlappen achter dit alles.,
Het leven dat aan het moederland gegeven wordt, betekent niets.,
Ze verbergen hun gezichten en er is alleen ijs in hun ziel,
En degenen die als pionnen worden beschouwd, vechten tot de dood, welk jaar.
De tijd komt in beweging.,
Degenen onder de negentien zullen in een helikopter stappen.,
Je hart onder het vizier van de sluipschutter plaatsen.,
Voor een seconde was alles stil, leek neergeschoten, Blais.
Elke seconde zweert, niet begrijpen hoe het zal aflopen,
Iemand zal zijn lichaam nu aan de aarde geven, en iemand zal terugkeren. ,
Dus de volgende keer, over een uur, zal het gebeuren,
De tijd zal nog steeds doden, maar ze zeggen dat het geneest. ,
De kaarsen in deze tempel zijn al lang gedoofd.,
Onder de Eeuwige Vlam, nacht en dag brandt de vlam,
Ik neem een slok water uit de veldfles van de soldaat.,
Proberen herinneringen op papier achter te laten,
Maar ik kan ze niet laten smelten.
Oorlog, de vijf letters waar ze voor staan, moeders tranen,
Vele doden,
Het bloed van elke soldaat.,
Niets wordt vergeten, en balada is aan hen toegewijd.
Chorus: twee
Als je hun angst onderdrukt, pakt iemand een machinegeweer.,
Met gedachten: "Ik zal terugkeren — - een soldaat gaat de strijd in,
De volgorde is eenvoudig: doden of gedood worden,
En de prestatie die je zult bereiken zal nooit vergeten worden.,
Jeugd herinneren, spelen in de yards,
Toen hielden ze allemaal eenvoudig speelgoed in hun handen.,
Geschillen, wie, deed alles zonder tranen,
Maar nu vechten ze serieus, allemaal serieus.,
Automatische uitbarstingen versmelten met explosies,
een vreselijk beeld, niets vergelijkbaars.,
Moeder vindt haar zoon op de lijst van vermiste personen.,
Onder degenen die het geheim van de oorlog hebben geleerd, zijn er zoveel gevallen.,
God, hoor mijn gebeden.,
Ik kan niet meer op de rand van een scheermes rennen.,
Weet dat er geen leugen in mijn woorden is.,
Het leven in zijn realiteit trekt luchtspiegelingen,
De schaduw van de toekomstige dag wordt gevolgd door oorlog,
Het is onvermijdelijk, het maakt iedereen gek,
De hoop vervaagt, vervaagt voor de ogen van de soldaten.,
Wanneer de laatste lichtstraal een bloederige zonsondergang doodt,
Er is geen weg terug, Uiteindelijk is het de schuld van de goden, dus zeggen ze,
Ze nemen wraak op ons, leggen hun hand op hun hart, en sommigen vechten al sinds hun kindertijd.,
Anderen worden aan de vlucht gegeven zonder na te denken over de gevolgen,
Je moet boeten voor je zonden met je leven, in je gezicht.
De dood werd in de gaten gehouden door velen, voor haar voeten gegooid,
Dus tienduizenden 18-jarige jongens stierven,
Het bewijs hiervan zijn massagraven, ze worden niet vergeten.,
Dit onderwerp is gewijd aan allen die door het vuur van de oorlog zijn gegaan,
Regel na regel,
Je moet weten dat er geen einde aan komt.
Chorus: 2X