Grand Corps Malade — Tu es donc j'apprends songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tu es donc j'apprends" van Grand Corps Malade.
Songteksten
J'étais assis sur un banc, cinq minutes avec moi
Perdu dans mes pensées qui me parlaient sans voix
Dans un parc un peu désert, sous un ciel sans couleur
Un moment un peu d’air, dans une bulle sans humeur
Un vieil homme approcha fermant ainsi cette parenthèse
Il s’assit à côté de moi et me regarda l’air à l’aise
Avec un regard confiant il me dit cette phrase sans astuce
«Quel dommage que les gens ne se parlent pas plus»
Jeune homme croyez-moi, j’ai un peu d’expérience
Je ne vous connais pas, je m’assois près de vous
Si les gens se parlaient, les choses auraient un sens
Je vous parle et pourtant, je suis tout sauf un fou
C’est juste que je sais, privilège de l'âge
Que l’humain est moins sot, s’il est un peu curieux
Que l’humain est plus fort quand il croit au partage
Qu’il devient plus beau quand il ouvre les yeux
L’homme est un solitaire, l’homme est un solitaire
Qui a besoin des autres, l’homme est un solitaire
Et plus il est ouvert et plus il devient grand
Découvrez ma culture, découvrez ma culture
J’apprendrai la vôtre
Je pense, donc je suis
Et tu es, donc j’apprends
Nous avons pris le temps de voir nos différences
De mélanges et rencontres, il faut franchir le seuil
Parlons aux inconnus, parlons aux inconnues
Sortons de l’ignorance, sortons de l’ignorance
Faisons de notre monde un terrain sans orgueil
Comme on croise nos voix, croisons nos habitudes
Nous quitterons ce parc plus riches qu’en entrant
Cessons de voir petit, prenons de l’altitude
Partageons nos idées, nos valeurs, notre temps
Je pense, donc je suis
Et tu es, donc j’apprends
Songtekstvertaling
Ik zat vijf minuten op een bankje.
Verloren in mijn gedachten die sprakeloos tot me sprak
In een park een beetje verlaten, onder een lucht zonder kleur
Een moment een beetje lucht, in een bubbel zonder stemming
Een oude man naderde dus deze beugel.
Hij zat naast me en keek me aan alsof ik er comfortabel uitzag.
Met een zelfverzekerde blik vertelt hij me deze zin zonder fooi.
"Wat jammer dat mensen niet meer met elkaar praten»
Jongeman, geloof me, Ik heb wat ervaring.
Ik ken je niet, Ik zit naast je.
Als mensen met elkaar zouden praten, zou het logisch zijn.
Ik praat tegen je en toch ben ik alles behalve een dwaas.
Het is gewoon dat ik weet, leeftijd privilege
Dat de mens minder dom is, als hij een beetje nieuwsgierig is.
Dat de mens sterker is als hij gelooft in delen
Dat hij mooier wordt als hij zijn ogen opent
De mens is een eenling, de mens is een eenling
Wie heeft anderen nodig, de mens is een eenling.
En hoe opener het is, hoe groter het wordt
Ontdek mijn cultuur, Ontdek mijn cultuur
Ik zal de jouwe leren.
Ik denk het wel.
En dat ben jij, dus ik leer
We namen de tijd om onze verschillen te zien.
Van mixes en ontmoetingen, moet je over de drempel
Laten we met vreemden praten.
Laten we uit onwetendheid weg gaan, laten we uit onwetendheid weg gaan.
Laten we van onze wereld een land maken zonder trots
Als we onze stemmen kruisen, kruisen we onze gewoontes.
We zullen dit park rijker verlaten dan door binnen te gaan.
Laten we stoppen met klein zien, laten we hoogte nemen
Laten we onze ideeën delen, onze waarden, onze tijd
Ik denk het wel.
En dat ben jij, dus ik leer