Гоша Матарадзе — Два сердца songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Два сердца" van Гоша Матарадзе.
Songteksten
Эти два сердца, что бьются вместе — это безумная любовь и навсегда.
Эти два сердца, грустная песня. Опять разделила их слезами навсегда судьба.
Эти два сердца, что бьются вместе — это безумная любовь и навсегда.
Эти два сердца, грустная песня. Опять разделила их слезами навсегда судьба.
Мы там, где поют птицы, — это прошлое,
Где сладко пахнет сиренью, это было брошено.
И из ручья, где вода была чистая —
Стала какой то тёмной…
Где-то издали — вижу я твой облик. Вспоминаю изгибы,
Такие сладкие лица черты, такие милые…
Вином утоляю эту жажду, боль…
Я вижу море… Я мечтал бы увидеть его с тобой.
Да, и порою вспомнишь запах духов Dolce,
Видимо пахло от меня, ты вспоминаешь молча.
Холодной ночью, когда мужа нет рядом,
Твой сыночек спит и нет преград звонить.
Ты набираешь номер, который стал чужим.
Он мог бы твоим, а твой ребенок — быть моим.
Не спим и вместе смотрим на луну,
Я слышу твой звонок и тихо подхожу к окну.
Но трубку не беру. Я не хочу два сердца мучить.
Лучше жди дома, детка, мужа, — так будет лучше.
А в крайнем случае, если муж распустит руки —
Ты знаешь, кто до сих пор тебя так любит.
А в крайнем случае, если муж распустит руки —
Ты знаешь, кто до сих пор тебя так любит.
Эти два сердца, что бьются вместе — это безумная любовь и навсегда.
Эти два сердца, грустная песня. Опять разделила их слезами навсегда судьба.
Эти два сердца, что бьются вместе — это безумная любовь и навсегда.
Эти два сердца, грустная песня. Опять разделила их слезами навсегда судьба.
Сжимаю в руках слезинку, ту, последнюю,
Которая упала на ладонь. Сжимаю крепко.
Я до последней пью, с кем-то беседую,
Наверно сам с собой… Только слышит тишина.
Едва коснувших моих губ — упала на ладонь.
Упала нежно так, но сильно колит.
Колит невыносимой болью, сжимает сердце…
Что за проклятие и не спасает бегство.
И оглядеться — невозможно, вокруг — горький туман.
Куда попал? А, это — любовный капкан.
Я, словно мотылек — попавший в банку, бьюсь об стенки.
Ломаю свои крылышки ударом последним.
И, видит Бог, — держаться больше нету сил.
Чтобы мотылек снова кого-то полюбил…
И он застыл, делая последний вдох.
Любовь сгорает до тла, а вместе с ней мотылёк…
Вместе с ней мотылёк…
Вместе с ней мотылёк…
Эти два сердца, что бьются вместе — это безумная любовь и навсегда.
Эти два сердца, грустная песня. Опять разделила их слезами навсегда судьба.
Эти два сердца, что бьются вместе — это безумная любовь и навсегда.
Эти два сердца, грустная песня. Опять разделила их слезами навсегда судьба.
Я перестану тебя любить только тогда,
Когда слепой художник нарисует звук падения лепестка розы
На хрустальный пол замка, которого не существует…
Songtekstvertaling
Deze twee harten die samen slaan zijn dolverliefde en voor altijd.
Deze twee harten, een triest lied. Opnieuw scheidde het lot hen voor altijd met tranen.
Deze twee harten die samen slaan zijn dolverliefde en voor altijd.
Deze twee harten, een triest lied. Opnieuw scheidde het lot hen voor altijd met tranen.
We zijn waar de vogels zingen-dit is het verleden,
Waar de zoete geur van lila, het verlaten was.
En van een beek, waarin het water helder is. —
Het is donker geworden.…
Ergens in de verte kan ik je gezicht zien. Ik herinner me de rondingen.,
Zulke mooie gezichtskenmerken, zo schattig…
Wijn lest deze dorst, pijn…
Als ik de zee zie... zou ik hem graag met jou zien.
Ja, en soms herinner je je de geur van Dolce parfum,
Blijkbaar rook het van mij, weet je nog in stilte.
Op een koude nacht als mijn man er niet is,
Uw zoon slaapt en er zijn geen barrières.
Je draait een nummer dat een vreemde is geworden.
Hij kan van jou zijn, en jouw kind kan van mij zijn.
We blijven wakker en kijken samen naar de maan,
Ik hoor je roep en ga rustig naar het raam.
Maar ik neem de telefoon niet op. Ik wil geen twee harten kwellen.
Je kunt beter thuis wachten op je man.
En in extreme gevallen, als de man zijn handen loslaat —
Je weet wie nog zoveel van je houdt.
En in extreme gevallen, als de man zijn handen loslaat —
Je weet wie nog zoveel van je houdt.
Deze twee harten die samen slaan zijn dolverliefde en voor altijd.
Deze twee harten, een triest lied. Opnieuw scheidde het lot hen voor altijd met tranen.
Deze twee harten die samen slaan zijn dolverliefde en voor altijd.
Deze twee harten, een triest lied. Opnieuw scheidde het lot hen voor altijd met tranen.
Ik houd een traan in mijn hand, de laatste.,
Die in de palm van mijn hand viel. Ik hou het stevig vast.
Ik drink op de laatste, praat met iemand,
Waarschijnlijk met mezelf... alleen de stilte hoort.
Raakte nauwelijks mijn lippen aan-viel in de palm van mijn hand.
Viel zachtjes zo, maar sterk colitis.
Colitis met ondraaglijke pijn, knijpt in het hart…
Wat een vloek en hij redt de vlucht niet.
En kijk om je heen-onmogelijk, rond-een bittere mist.
Waar ging je heen?"Ah, dit is een liefdesval.
Ik raakte de muren als een mot gevangen in een pot.
Ik breek mijn vleugels met de laatste klap.
En God weet dat ik het niet langer volhoud.
Om de mot weer van iemand te laten houden…
En hij verstijfde, nam zijn laatste adem.
Liefde brandt op de grond, en daarmee de mot…
Met de mot…
Met de mot…
Deze twee harten die samen slaan zijn dolverliefde en voor altijd.
Deze twee harten, een triest lied. Opnieuw scheidde het lot hen voor altijd met tranen.
Deze twee harten die samen slaan zijn dolverliefde en voor altijd.
Deze twee harten, een triest lied. Opnieuw scheidde het lot hen voor altijd met tranen.
Alleen dan zal ik stoppen met van je te houden.,
Wanneer een blinde kunstenaar het geluid van een vallende rozenblaadje tekent
Op de kristallen vloer van een kasteel dat niet bestaat…