Gordon Lightfoot — Home From The Forest songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Home From The Forest" van Gordon Lightfoot.

Songteksten

Oh the neon lights were flashing and the icy wind did blow
The water seeped into his shoes and the drizzle turned to snow
His eyes were red his hopes were dead and the wine was running low
And the old man came home from the forest
His tears fell on the sidewalk as he stumbled to the street
A dozen faces stopped to stare but no one stopped to speak
For his castle was a hallway and the bottle was his friend
And the old man stumbled in from the forest
Up a dark and dingy staircase the old man made his way
His ragged coat around him as upon his cot he lay
And he wondered how it happened that he’d ended up this way
Getting lost like a fool in the forest
And as he lay there sleeping a vision did appear
Upon his mantle shining the face of one so dear
Who’d loved him in the springtime of a long forgotten year
When the wildflowers did bloom in the forest
She touched his grizzled fingers as she called him by his name
And then he heard the joyful sound of children at their games
In an old house on a hillside in some forgotten town
Where the river runs down from the forest
With a mighty roar the big jet soars above the canyon streets
And the con men con but life goes on for the city never sleeps
But to an old forgotten soldier the dawn will come no more
For the old man has come home from the forest

Songtekstvertaling

Oh de neonlichten knipperden en de ijzige wind blies
Het water sijpelde in zijn schoenen en de motregen veranderden in sneeuw
Zijn ogen waren rood zijn hoop was dood en de wijn was bijna op
En de Oude man kwam thuis uit het bos
Zijn tranen vielen op de stoep toen hij naar de straat struikelde.
Een dozijn gezichten stopten om te staren, maar niemand stopte om te praten.
Want zijn kasteel was een gang en de fles was zijn vriend.
En de Oude man kwam uit het bos.
Op een donkere en slepende trap kwam de Oude man zijn weg
Zijn gerafelde jas om hem heen als op zijn bed lag hij
En hij vroeg zich af hoe het gebeurd was dat hij zo was geëindigd.
Verdwalen als een dwaas in het bos
En terwijl hij daar lag te slapen verscheen er een visioen.
Op zijn mantel schijnt het gezicht van iemand die zo lief is
Die van hem hield in de lente van een lang vergeten jaar
Toen de wilde bloemen bloeiden in het bos
Ze raakte z 'n vingers aan toen ze hem bij z' n naam noemde.
En toen hoorde hij het vreugdevolle geluid van kinderen bij hun Spelen.
In een oud huis op een heuvel in een vergeten stad
Waar de rivier uit het bos stroomt
Met een machtig gebrul vliegt de grote jet boven de straten van de canyon.
En de oplichters bedriegen maar het leven gaat door want de stad slaapt nooit
Maar voor een oude vergeten soldaat zal de dageraad niet meer komen.
Want de Oude man is thuisgekomen uit het bos