Gonzalo — Hay días songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hay días" van Gonzalo.

Songteksten

Hay días que navego por el universo,
pero a escondidas vuelvo a ser de nuevo preso.
Hay días que amanece en blanco
y no hay mañanas que alcen el vuelo de mis alas.
No hay aire que abrace en mí soledad.

Hay días que muero en tus besos,
partiéndome el alma, vagando entre el miedo.
No entiendes que hay días que busco tu pecho
entre mis madrugadas.
Hay días en los que no amanezco,
me arrugo y me hundo en un mar de silencio.
Hay días que pruebo el sabor del deseo
entre lunas amargas.

En el armario de los buenos sentimientos
donde se quema un corazón a fuego lento,
donde un día tú estuviste enamorada,
ya no hay promesas, ya no hay nada.
No hay aire que alivie mi soledad.

Hay días que muero en tus besos,
partiéndome el alma, vagando entre el miedo.
No entiendes que hay días que busco tu pecho
entre mis madrugadas.
Hay días en los que no amanezco,
me arrugo y me hundo en un mar de silencio.
Hay días que pruebo el sabor del deseo
entre lunas amargas.

Hay días que muero en tus besos,
partiéndome el alma, vagando entre el miedo.
No entiendes que hay días que busco tu pecho
entre mis madrugadas.
Hay días en los que no amanezco,
me arrugo y me hundo en un mar de silencio.
Hay días que pruebo el sabor del deseo
entre lunas amargas.

No entiendes que hay días que busco tu pecho
entre mis madrugadas.

Songtekstvertaling

Er zijn dagen dat ik door het universum zeil, maar in het geheim zit ik weer in de gevangenis.
Er zijn dagen dat de dageraad voorbij is en er zijn geen ochtenden die de vlucht van mijn vleugels opheffen.
Er is geen lucht om te omhelzen in mijn eenzaamheid.

Er zijn dagen dat ik sterf in jouw kussen, mijn ziel breek, dwalend in angst.
Je begrijpt niet dat er dagen zijn dat ik je borst zoek tussen mijn ochtenden.
Er zijn dagen dat ik niet dageraad, kreukel en zink in een zee van stilte.
Er zijn dagen dat ik de smaak van verlangen proef tussen bittere manen.

In de kast van goede gevoelens waar een hart brandt op lage hitte, waar op een dag je verliefd was, er zijn geen beloftes, er is niets.
Er is geen lucht om mijn eenzaamheid te verlichten.

Er zijn dagen dat ik sterf in jouw kussen, mijn ziel breek, dwalend in angst.
Je begrijpt niet dat er dagen zijn dat ik je borst zoek tussen mijn ochtenden.
Er zijn dagen dat ik niet dageraad, kreukel en zink in een zee van stilte.
Er zijn dagen dat ik de smaak van verlangen proef tussen bittere manen.

Er zijn dagen dat ik sterf in jouw kussen, mijn ziel breek, dwalend in angst.
Je begrijpt niet dat er dagen zijn dat ik je borst zoek tussen mijn ochtenden.
Er zijn dagen dat ik niet dageraad, kreukel en zink in een zee van stilte.
Er zijn dagen dat ik de smaak van verlangen proef tussen bittere manen.

Je begrijpt niet dat er dagen zijn dat ik je borst zoek tussen mijn ochtenden.