Голубые береты — Помнишь, мама songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Помнишь, мама" van Голубые береты.
Songteksten
Остановились часы на стене
Украдкой грусть подобралась ко мне
Прикосновение холодных зим
Я снова совсем один
Храню в ладонях свою свечу
Слезой смеятся над ней хочу,
А на щеке словно мамы ладонь
Дрогнул свечи огонь
Темнеет кровью в рюмке коньяк,
А я в себя не вернусь никак
Я где-то там, где мой детский мажор
С мамой веду разговор
Я расскажу ей о своих грехах
О черных бедах и о синих снах
С туманной дымкой последних огней
Я растворяюсь в ней
Помнишь, Мама, да, конечно помнишь
Летний вечер с заревом огня
Ты бежала долго по перрону
Скорый поезд в Жизнь унес меня
И мне казалось, что рядом всегда
Твоя улыбка, твоя рука
Когда мне страшно, к тебе я лечу
«Мама» во сне кричу
А на висках уже седина
Уходит жизнь, а быть может ушла
С туманной дымкой последних огней
Я растворяюсь в ней
Помнишь, Мама, да, конечно помнишь
Летний вечер с заревом огня
Ты бежала долго по перрону
Скорый поезд в Жизнь унес меня
Да, ты помнишь 5 раз
Songtekstvertaling
De klok op de muur is gestopt
Heimelijk kroop verdriet over me heen.
Een vleugje koude winters
Ik ben weer helemaal alleen.
Ik heb mijn kaars in mijn handen.
Ze lachen haar uit met een traan.,
En op de wang als de hand van een moeder
De vlam van de kaars flikkerde
Verduistert het bloed in een glas cognac.,
En ik kom op geen enkele manier terug bij mezelf.
Ik ben ergens waar de majoor van mijn kinderen is.
Ik heb een gesprek met mijn moeder.
Ik zal haar over mijn zonden vertellen.
Over zwarte problemen en blauwe dromen
Met een wazige nevel van de laatste lichten
Ik verlies mezelf erin.
Vergeet niet, Moeder, Ja, natuurlijk doe je dat.
Zomeravond met een gloed van vuur
Je rende voor een lange tijd op het perron
De snelle trein bracht me tot leven.
En het leek me dat ik er altijd was.
Je glimlach, je hand
Als ik bang ben, vlieg ik naar je toe.
"Mama" in een droom schreeuw ik
En er is grijs bij de tempels
Het leven gaat weg, of misschien is het weg
Met een wazige nevel van de laatste lichten
Ik verlies mezelf erin.
Vergeet niet, Moeder, Ja, natuurlijk doe je dat.
Zomeravond met een gloed van vuur
Je rende voor een lange tijd op het perron
De snelle trein bracht me tot leven.
Ja, je herinnert je 5 keer