Gloria Morti — The EnNightenment songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The EnNightenment" van Gloria Morti.
Songteksten
I stand in abhorrent enclosure
I tremble draped in melancholic exposure
In the dust lies a past of suffocated dreams
Wearing a savor of bitter tangerines
The Lion has been crushed within
scourged, dressed in smothered grin
Ipour on the ground the Sage’s water
Recognizing my life, as a spiritual slaughter
Oh, sweet grief — The Suffering
A mere portrait of such fullfilling emptiness
A pale pose of a faint mourning light
Seems so ravishing in the trance of veiling darkness
My Plagueness — The Darkening
My story resembles an ill satire
Every ounce of strenght I had I gave to heal those around me
For that I’ll burn in a hellish fire
To whom I’d leave this restament
For I withstood the EnNightenment
I recoil, I repent
Every single word I ever said
Every single smile I used to fake
Every single step I chose to take
I recoil, I repent
Every single word I never said
Every single kiss I never gained
Every single gift I ever gave
Undesired by those who I loved, I never gave a day for myself
Narrow scapes of mind shrunk choking all that was still left in me
Horrid void of memories smudged everything I ever wished to be
The maze I’ve wandered through has been long, cold atrocity
The craze of dying tempted me by sudden loss of dignity
The cross on stony wall did not seem to pardon me
The truth I could not bear, but still, it was my destiny
Grim coldness, stone fortress
Allow this to end here, now, today
Alone forever, dreamless tether
Please let me sleep this grief away
Alive but never living
Never gaining of constant giving
Never having anyone to hold
An angel to behold
…an angel to behold…
I told to myself: «This man will never break!»
I thought this man would never break
Songtekstvertaling
Ik sta in weerzinwekkende behuizing
Ik beef in melancholische blootstelling.
In het stof ligt een verleden van verstikte dromen.
Het dragen van een vleugje bittere tangerines
De Leeuw is verpletterd.
gegeseld, gekleed in gesmoorde grijns
Ipour op de grond het water van de salie
Mijn leven erkennen als een spirituele slachting
Oh, lieve rouw - het lijden
Een portret van zo ' n volle leegte.
Een bleke pose van een zwak rouwlicht.
Lijkt zo verrukkelijk in de trance van de sluipende duisternis
Mijn Plagen-De Verduistering
Mijn verhaal lijkt op een zieke satire.
Ik heb al m ' n kracht gegeven om de mensen om me heen te genezen.
Daarvoor zal ik branden in een helse vuur
Aan wie ik dit restament zou nalaten.
Want Ik heb de verleiding weerstaan
Ik trek me terug, Ik heb berouw
Elk woord dat ik ooit zei
Elke lach die ik deed alsof
Elke stap die ik koos om te nemen
Ik trek me terug, Ik heb berouw
Elk woord dat ik nooit heb gezegd.
Elke kus die ik nooit kreeg
Elk geschenk dat ik ooit gaf
Ongewenst door degenen van wie ik hield, gaf ik nooit een dag voor mezelf.
Kleine scapes van de geest krimpen en verstikken alles wat er nog in me zat.
Vreselijke leegte van herinneringen besmeurd alles wat ik ooit wilde zijn
Het doolhof waar ik doorheen dwaalde is lang geweest, koude gruwelijkheid
De rage van sterven verleidde me door een plotselinge verlies van waardigheid.
Het kruis op de stenige muur leek me niet te vergeven.
De waarheid die ik niet kon verdragen, maar toch, het was mijn lot
Grimmige kou, stenen vesting
Laat dit hier eindigen, nu, vandaag.
Alleen voor altijd, dromerloze ketting
Laat me alsjeblieft dit verdriet wegslapen.
Levend maar nooit levend
Nooit winnen van constante geven
Nooit iemand hebben om vast te houden
Een engel om te aanschouwen
... een engel om te aanschouwen…
Ik zei tegen mezelf: "deze man zal nooit breken!»
Ik dacht dat deze man nooit zou breken.