Girugamesh — Owari to Mirai songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Owari to Mirai" van Girugamesh.
Songteksten
Even if the end is coming, I want to repeat these things
Even if they are not true, I’m now able to believe that there’s a sense in what
I believed
In this epoque, I turned away from this changing answer like from a poison
But I’m afraid that she disappears when I lose sight to her…
If this voice I’m playing with reaches you, I will attract you and pluck your
heartstrings
Could you raise yourself for me, unable to sing, a little smile?
He stops and begins anew, I was enmeshed by this voice
And nevertheless, me, who was never brave enough to shut my ears
I was lost… without cease, without cease
Look, those gestures from which I can’t separate, they became useless
The words that make me remember a past epoque… that constrains me The recurring days scream out the lies, an idiot that doesn’t recognize this
Now that the exchanged words would have told me one thing after the other…
(There, look)
This tear has stolen me the solitude and the friendliness
(There, again)
Nobody in front of me, the world seems quiet and it has stopped
If this voice I’m playing with reaches you, I will attract you and pluck your
heartstrings
Could you raise yourself for me, unable to sing, the tiniest smile?
Songtekstvertaling
Zelfs als het einde nadert, wil ik deze dingen herhalen.
Zelfs als ze niet waar zijn, Ik ben nu in staat om te geloven dat er een zin in wat
Ik geloofde
In deze epoque keerde ik me af van dit veranderende antwoord als van een gif.
Maar ik ben bang dat ze verdwijnt als ik haar uit het oog verlies.…
Als deze stem waarmee ik speel je bereikt, zal ik je aantrekken en je
hartstrings
Kun je jezelf opvoeden voor mij, niet in staat om te zingen, een kleine glimlach?
Hij stopt en begint opnieuw, Ik was verstrikt door deze stem
En toch, ik, die nooit dapper genoeg was om mijn oren te sluiten
Ik was verloren... zonder te stoppen, zonder te stoppen.
Die gebaren die ik niet kan scheiden, werden nutteloos.
De woorden die me een verleden laten herinneren ... dat me dwingt de terugkerende dagen schreeuwen de leugens uit, een idioot die dit niet herkent.
Nu dat de uitgewisselde woorden me het ene na het andere hadden verteld…
(Daar, kijk)
Deze traan heeft me de eenzaamheid en vriendelijkheid ontnomen.
(Daar, weer)
Niemand voor me, de wereld lijkt stil en het is gestopt
Als deze stem waarmee ik speel je bereikt, zal ik je aantrekken en je
hartstrings
Kun je jezelf grootbrengen voor mij, niet in staat om te zingen, de kleinste glimlach?