Giorgio Gaber — La smorfia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La smorfia" van Giorgio Gaber.
Songteksten
Basta non guardare
in fondo alla propria faccia
e non frugarsi dentro agli intestini
ogni domanda al corpo
può essere una breccia
un inizio di inquietudini e di ossessioni.
La smorfia avanza da sola
la smorfia non è indulgente, affiora pian piano
e non puoi neanche controllarla
racconta spietatamente come siamo.
E dopo vent’anni si comincia ad avere
la faccia tutta presa da quella smorfia
che avanza sicura con un percorso preciso
e diventa uno specchio di miseri errori
non permette a nessuno di esser bello di fuori
ti vien su dal di dentro e si blocca per sempre sul viso.
Basta non guardare
in fondo alla propria faccia
e non frugarsi dentro agli intestini
ogni domanda al corpo
può essere una breccia
un inizio di inquietudini e di ossessioni.
La smorfia che porta sul viso
un uomo a confezionarla ci impiega una vita
e non sempre riesce a terminarla
da quanto questa smorfia è complicata.
E quanti giri ha dovuto fare
tra le viscere del suo corpo
quasi avesse un fatale appuntamento
quante orribili contorsioni
per raggiungere la sua faccia
per esprimere tutto il suo fallimento.
E l’uomo che ti trovi davanti
in una strada deserta ti fa una certa paura
non tanto per la sua cattiveria
ma proprio per la sua bruttura.
Basta non guardare
in fondo alla propria faccia
e non frugarsi dentro agli intestini
ogni domanda al corpo
può essere una breccia
un inizio di inquietudini e di ossessioni.
Songtekstvertaling
Niet kijken.
op de bodem van zijn gezicht
en prik niet in de darmen
elke vraag aan het lichaam
het kan een breuk zijn.
een begin van angsten en obsessies.
De grimace gaat vanzelf vooruit.
de grimace is niet vergevingsgezind, het verschijnt langzaam
en je kunt het niet eens controleren.
vertel meedogenloos hoe het met ons gaat.
En na twintig jaar begin je
het gezicht van die grimace.
veilig oprukken met een nauwkeurig pad
en het wordt een spiegel van miserabele fouten
het laat niemand buiten mooi zijn.
het komt van binnenuit en hangt voor altijd aan je gezicht.
Niet kijken.
op de bodem van zijn gezicht
en prik niet in de darmen
elke vraag aan het lichaam
het kan een breuk zijn.
een begin van angsten en obsessies.
De grimace die het gezicht draagt
een man om in te pakken kost een leven.
en hij kan het niet altijd afmaken.
hoe ingewikkeld deze grimace is.
En hoeveel rondjes moest hij doen?
tussen de ingewanden van zijn lichaam
had bijna een fatale date.
hoeveel vreselijke misstappen?
om zijn gezicht te bereiken
om al zijn falen uit te drukken.
En de man voor je
op een verlaten straat ben je bang.
niet zozeer voor zijn gemeenheid.
maar vanwege zijn lelijkheid.
Niet kijken.
op de bodem van zijn gezicht
en prik niet in de darmen
elke vraag aan het lichaam
het kan een breuk zijn.
een begin van angsten en obsessies.