Giorgio Gaber — Il dilemma songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Il dilemma" van Giorgio Gaber.
Songteksten
In una spiaggia poco serena
camminavano un uomo e una donna
e su di loro la vasta ombra di un dilemma.
L’uomo era forse più audace
più stupido e conquistatore
la donna aveva perdonato, non senza dolore.
Il dilemma era quello di sempre
un dilemma elementare
se aveva o non aveva senso il loro amore.
In una casa a picco sul mare
vivevano un uomo e una donna
e su di loro la vasta ombra di un dilemma.
L’uomo è un animale quieto
se vive nella sua tana
la donna non si sa se ingannevole o divina.
Il dilemma rappresenta
l’equilibrio delle forze in campo
perché l’amore e il litigio sono le forme del nostro tempo.
Il loro amore moriva
come quello di tutti
come una cosa normale e ricorrente
perché morire e far morire
è un’antica usanza
che suole aver la gente.
Lui parlava quasi sempre
di speranza e di paura
come l’essenza della sua immagine futura.
E coltivava la sua smania
e cercava la verità
lei l’ascoltava in silenzio, lei forse ce l’aveva già.
Anche lui curiosamente
come tutti era nato da un ventre
ma purtroppo non se lo ricorda o non lo sa.
In un giorno di primavera
quando lei non lo guardava
lui rincorse lo sguardo di una fanciulla nuova.
E ancora oggi non si sa se era innocente come un animale
o se era come instupidito dalla vanità.
Ma stranamente lei si chiese
se non fosse un’altra volta il caso
di amare e di restar fedele al proprio sposo.
Il loro amore moriva
come quello di tutti
con le parole che ognuno sa a memoria
sapevan piangere e soffrire
ma senza dar la colpa
all’epoca o alla Storia.
Questa voglia di non lasciarsi
è difficile da giudicare
non si sa se è cosa vecchia o se fa piacere.
Ai momenti di abbandono
alternavano le fatiche
con la gran tenacia che è propria delle cose antiche.
E questo è il sunto di questa storia
per altro senza importanza
che si potrebbe chiamare appunto resistenza.
Forse il ricordo di quel Maggio
gli insegnò anche nel fallire
il senso del rigore, il culto del coraggio.
E rifiutarono decisamente
le nostre idee di libertà in amore
a questa scelta non si seppero adattare.
Non so se dire a questa nostra scelta
o a questa nostra nuova sorte
so soltanto che loro si diedero la morte.
Il loro amore moriva
come quello di tutti
non per una cosa astratta
come la famiglia
loro scelsero la morte
per una cosa vera
come la famiglia.
Io ci vorrei vedere più chiaro
rivisitare il loro percorso
le coraggiose battaglie che avevano vinto e perso.
Vorrei riuscire a penetrare
nel mistero di un uomo e una donna
nell’immenso labirinto di quel dilemma.
Forse quel gesto disperato
potrebbe anche rivelare
come il segno di qualcosa che stiamo per capire.
Il loro amore moriva
come quello di tutti
come una cosa normale e ricorrente
perché morire e far morire
è un’antica usanza
che suole avere la gente.
Songtekstvertaling
Op een strand dat niet sereen is
een man en een vrouw liepen
en op hen is een grote schaduw van een dilemma.
De man was misschien brutaler.
dommer en veroveraar
de vrouw had vergeven, niet zonder pijn.
Het dilemma was dat van altijd.
een elementair dilemma
of hun liefde zinvol was of niet.
In een huis met uitzicht op de zee
leefde een man en een vrouw
en op hen is een grote schaduw van een dilemma.
De mens is een rustig dier.
als hij in zijn hol woont
de vrouw is niet bekend of ze misleidend of goddelijk is.
Het dilemma vertegenwoordigt
de krachtsverhoudingen in het veld
want liefde en ruzie zijn de vormen van onze tijd.
Hun liefde was stervende.
zoals iedereen.
als een normaal en terugkerend ding
Waarom sterven en sterven
het is een oud gebruik.
dat doen mensen meestal.
Hij sprak bijna altijd
van hoop en angst
als de essentie van zijn toekomstbeeld.
En voedde zijn houding.
en hij zocht de waarheid.
ze luisterde naar hem in stilte, ze had het waarschijnlijk al.
Hij is te vreemd.
alsof iedereen uit een buik geboren is.
maar helaas weet hij het niet meer of weet hij het niet.
Op een lentedag
toen ze niet naar hem keek.
hij achtervolgde de blik van een nieuw meisje.
En zelfs vandaag de dag is niet bekend of hij zo onschuldig was als een dier.
of als het was alsof het gevoed werd door ijdelheid.
Maar vreemd genoeg vroeg ze zich af
als het niet een andere keer was de zaak
om lief te hebben en trouw te blijven aan je echtgenoot.
Hun liefde was stervende.
zoals iedereen.
met de woorden die iedereen uit zijn hoofd kent
ze wisten hoe ze moesten huilen en lijden.
maar zonder de schuld te geven
op dat moment of in de geschiedenis.
Dit verlangen om niet los te laten
het is moeilijk te beoordelen.
je weet niet of het oud is of dat het je bevalt.
Op momenten van verlating
wisselende arbeid
met de grote vasthoudendheid die kenmerkend is voor oude dingen.
En dit is de samenvatting van dit verhaal
voor andere onbelangrijk
wat je het verzet zou kunnen noemen.
Misschien kan de herinnering daaraan
hij leerde hem ook om te falen.
het gevoel van rigor, de cultus van moed.
En ze weigerden beslist
onze ideeën van vrijheid in liefde
ze konden zich niet aanpassen aan deze keuze.
Ik weet niet of ik dit onze keuze moet vertellen.
of op ons nieuwe lot.
ik weet alleen dat ze zelfmoord hebben gepleegd.
Hun liefde was stervende.
zoals iedereen.
niet voor iets abstracts.
zoals de familie
ze kozen voor de dood.
echt waar.
zoals familie.
Ik zou graag duidelijker willen zien
hun pad opnieuw bekijken
de dappere gevechten die ze hadden gewonnen en verloren.
Ik wou dat ik kon penetreren
in het mysterie van een man en een vrouw
in het immense labyrint van dat dilemma.
Misschien dat wanhopige gebaar
het kan ook onthullen
als teken van iets wat we nu gaan begrijpen.
Hun liefde was stervende.
zoals iedereen.
als een normaal en terugkerend ding
Waarom sterven en sterven
het is een oud gebruik.
dat hebben mensen meestal.