Giorgio Gaber — Canzone Della Non Appartenenza songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Canzone Della Non Appartenenza" van Giorgio Gaber.
Songteksten
parlato: Quando mi? capitato di nascere, la maggior parte dei miei
simili si era allontanata da Dio. E per colmare questo vuoto aveva scelto come
nuovo culto
l’umanit? con tutti i suoi ideali di libert? e di eguaglianza. Tuttavia non so se per
coscienza o per prudenza, non riuscendo ad abbandonare completamente Dio, n?
ad accettare
fino in fondo l’umanit?, siamo rimasti come alla deriva del mondo in quella
distanza
aristocratica da tutto comunemente chiamata decadenza. Insomma siamo nati
troppo tardi per
Dio e troppo presto per gli uomini.
La grande intesa tra me e l’universo
? sempre stata un mistero
il grande slancio verso la mia patria
non? mai stato vero
il tenero attaccamento al paese natio
mi sembra l’enfasi pietosa di un mio vecchio zio
tutto quello che ho, tutto ci? che mi resta
? solo questa mia famiglia che non mi basta.
Quando non c'? nessuna appartenenza
la mia normale, la mia sola verit?
? una gran dose di egoismo
magari un po' attenuato
da un vago amore per l’umanit?.
La mia anima? vuota e non? abitata
se non da me stesso
non so bene da quando l’amore per il mondo
mi sembra un paradosso
ma soffrire per gente di cui non si sa l’esistenza
mi sembra il segno un po' preoccupante di qualche carenza
tutto quello che provo? una vana protesta
? solo questa mia coscienza che non mi basta.
Quando non c'? nessuna appartenenza
la mia normale, la mia sola verit?
? una parvenza di altruismo
magari compiaciuto
che noi chiamiamo solidariet?.
Ma se guardo il mondo intero
che? solidale e si commuove in coro
i filmati di massacri osceni
con tanti primi piani di mamme e bambini
mi vien da dire che se questo? amore sarebbe molto meglio
non essere buoni.
Se provo a guardare il mondo civile
cos? sensibile con chi sta male
il cinismo di usare la gente
col gusto pi? morboso di un corpo straziante
mi vien da urlare che se questo? amore io non amo nessuno
non sento proprio niente.
E invece siamo nati per amare proprio tutti
indiani, russi, americani, schiavi, papi, cani e gatti
? proprio il mondo della grande fratellanza
per nuove suffragette piene d’isteria
o peggio ancora ?, quella sporca convenienza
come sempre mascherata dalla grande ipocrisia
la nostra ipocrisia.
Quando non c'? nessuna appartenenza
la mia normale, la mia sola verit?
? una gran dose di egoismo
magari un po' attenuata
da un vago amore per l’umanit?.
E non ci salva l’idea dell’uguaglianza
n? l’altruismo o l’inutile piet?
ma un egoismo antico e sano
di chi non sa nemmeno
che fa del bene a s? e all’umanit?.
Un egoismo antico e sano
di chi non sa nemmeno
di fare il bene dell’umanit?.
Songtekstvertaling
gesproken: wanneer ik? toevallig geboren, het grootste deel van mijn
en gelijkaardig is, dat hij zich van God afwendt. En om deze leegte te vullen had hij gekozen als
nieuwe sekte
menselijkheid? met al je idealen van libert? en gelijkheid. Maar ik weet niet of voor
geweten of voorzichtigheid, God niet volledig in de steek laten, n?
accepteren
helemaal tot aan de mensheid? we bleven zo stuurloos van de wereld in dat
afstand
aristocratisch door allen die decadentie worden genoemd. Kortom, we zijn geboren.
te laat voor
God is te vroeg voor mensen.
Het grote begrip tussen mij en het universum
? altijd al een mysterie geweest.
het grote momentum naar mijn vaderland
Nee? nooit waar geweest
de tedere gehechtheid aan het land van herkomst
het lijkt mij de zielige nadruk van een oude oom van mij
alles wat ik heb, alles daar? wat ik nog over heb
? alleen deze familie van mij is niet genoeg voor mij.
Wanneer wel? geen lidmaatschap
mijn normale, mijn enige waarheid?
? een grote dosis egoïsme
misschien een beetje verzwakt
van een vage liefde voor de mensheid?.
Mijn ziel? leeg en niet? bewoond
zo niet van mezelf.
Ik weet niet goed sinds liefde voor de wereld
het lijkt me een paradox.
maar lijdt voor mensen waarvan het bestaan onbekend is.
het lijkt mij dat het enigszins verontrustende teken van een tekortkoming
alles wat ik voel? een ijdel protest
? alleen dat geweten van mij is niet genoeg voor mij.
Wanneer wel? geen lidmaatschap
mijn normale, mijn enige waarheid?
? een schijn van altruïsme
misschien zelfvoldaan.
wat wij solidariteit noemen?.
Maar als ik naar de hele wereld kijk
Wat? solidariteit en koor
de video ' s van obscene bloedbaden
met zoveel close-ups van moeders en kinderen
Moet ik dat zeggen als dit? liefde zou veel beter zijn.
doe niet zo goed.
Als ik naar de burgerwereld kijk
omdat? gevoelig voor zieke mensen
het cynisme van het gebruik van mensen
met pi smaak? morbide van een hartverscheurend lichaam
Ik wil dat schreeuwen als dit? ik hou van niemand
Ik hoor niets.
En in plaats daarvan werden we geboren om van iedereen te houden.
Indianen, Russen, Amerikanen, slaven, pausen, honden en katten
? precies de wereld van de grote broederschap
voor een nieuwe suffragette vol hysterie
of erger ?, dat vuile gemak
zoals altijd vermomd door grote hypocrisie
onze hypocrisie.
Wanneer wel? geen lidmaatschap
mijn normale, mijn enige waarheid?
? een grote dosis egoïsme
misschien een beetje verzwakt
van een vage liefde voor de mensheid?.
En het bespaart ons niet het idee van gelijkheid
n? altruïsme of nutteloze piet?
maar een oud en gezond egoïsme
van wie niet eens weet
Wat is goed voor s? hoe zit het met de mensheid?.
Een oud en gezond egoïsme
van wie niet eens weet
om het goede van de mensheid te doen?.