Gilberto Santa Rosa — Te Me Perdiste songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Te Me Perdiste" van Gilberto Santa Rosa.
Songteksten
Se me perdió tu nombre
Y ya no pude mencionarte nunca más
Se me atrasó la angustia
Y no pude sufrirte cuando se ameritaba
Se me escapó la lluvia
Y me dejó encharcado de recuerdos, de dolor
Y si esa misma lluvia te mojó quizás recuerdas
Que hubo un loco que de ti se enamoró
Que flotando en tu mirada se perdió
Que la costa de tu boca recorrió a cada minuto buscando pescar un beso
Que respiraba de tu aliento
Que te entregó hasta su lamento envuelto en la bondad de un gran amor
Se me perdió la noche
Y se quedó dormida en mi oscuridad
Se me adentró el vacío
Buscando tras tu sombra burbujas de colores
Se me escondió la lluvia
Tras la montaña grande que nunca quise escalar
Y si esa misma lluvia te moja quizás recuerdas
Que hubo un loco que de ti se enamoró
Que flotando en tu mirada se perdió
Que la costa de tu boca recorrió a cada minuto buscando pescar un beso
Que respiraba de tu aliento
Que te entregó hasta su lamento envuelto en la bondad de un gran amor
Y si esa misma lluvia te mojó quizás recuerdas
Que hubo un yo
Songtekstvertaling
Ik ben je naam kwijt.
En ik kon je niet meer noemen.
Mijn angst was vertraagd.
En ik kon je niet laten lijden als je het verdiende.
Ik heb de regen gemist.
En het liet me doordrenkt met herinneringen, met pijn
En als die regen je nat maakt, Weet je dat nog?
Dat er een gek was die verliefd op je werd.
Dat zwevend in je blik verloren was
Dat de kust van je mond elke minuut reisde om te vissen voor een kus
Die uit uw adem blies
Die je zijn gejammer bezorgde, gewikkeld in de goedheid van een grote liefde.
Ik heb de avond gemist.
En ze viel in slaap in mijn duisternis
De leegte ging in me.
Zorgen voor je schaduw kleurrijke bubbels
De regen verborg zich voor mij.
Achter de grote berg wilde ik nooit klimmen
En als die regen je nat maakt, Weet je het nog?
Dat er een gek was die verliefd op je werd.
Dat zwevend in je blik verloren was
Dat de kust van je mond elke minuut reisde om te vissen voor een kus
Die uit uw adem blies
Die je zijn gejammer bezorgde, gewikkeld in de goedheid van een grote liefde.
En als die regen je nat maakt, Weet je dat nog?
Dat er een zelf was