Gilbert Bécaud — L'un d'entre eux inventa la mort songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'un d'entre eux inventa la mort" van Gilbert Bécaud.
Songteksten
Il y a des millions d’années,
Quand le diable n'était pas né,
Tous les hommes étaient immortels.
Mais l’un d’entre eux, qui était plus fort,
L’un d’entre eux inventa la mort.
Ce fut une révolution.
Jusque-là, les filles étaient belles.
On ne se battait pas pour elles.
Jusque-là, les hommes étaient forts
Mais l’un d’entre eux qui était plus fort,
L’un d’entre eux inventa la mort.
Et l’on vit les cheveux blanchir,
Et l’on vit les dos se courber,
Et l’on vit la vie s’envoler
Des c urs, des âmes et des corps,
Mais l’un d’entre eux qui était plus fort,
L’un d’entre eux inventa la mort.
Alors lui, le petit malin,
Devint le Dieu, le souverain.
Il régnait comme un vrai tyran
Sur la pluie et sur le beau temps,
Sur la pluie et sur le vent du Nord.
Il avait inventé la mort.
Il avait inventé l’enfer,
Les voleurs et les assassins,
La pneumonie et le cancer,
La guerre et les conquistadors.
Il était vraiment le plus fort.
Il avait inventé la mort.
Il restait quand même l’amour.
Pour les hommes, c'était l’opium.
Ils s’aimaient tant qu’ils le pouvaient,
Puis un jour ils se détestaient
Et l’amour devenait la mort.
Ils mouraient de n’importe quoi,
De misère, d’un bobo au doigt,
En marchant, volant ou nageant,
Dans un lit, dans un guet-apens.
Ils étaient condamnés à mort.
Pour se concilier les faveurs
De l’impitoyable seigneur
On brûla quelques inventeurs,
Des poètes et que sais-je encore,
Mais la mort demeurait la mort.
De l’encens, des cierges et des fleurs
Pour fair' plaisir à leur Seigneur,
Des Credo, des Confiteor,
Des Pater et que sais-je encore,
Mais la mort demeurait la mort.
Alors les hommes se sont dit:
«Que peut-on attendre de lui?
Il faudra travailler longtemps,
Peut-être pendant cent mille ans,
Peut-être plus longtemps encore. "
Alors les hommes
Ont pris un c ur qui ne battait plus
Et puis
Lui ont redonné la vie que l’on croyait perdue.
Les hommes
Ont visité les planètes une à une.
La vieille Lune et Mars et Jupiter et Neptune.
Les hommes
Se sont envolés droit vers les étoiles
Et puis
Sont revenus tout raconter dans leurs cathédrales.
Les hommes,
Après avoir longtemps, longtemps cherché,
Enfin
Ont découvert le secret de
L’immortalité.
Fous de joie d’avoir découvert
Le grand secret de l’Univers,
Ils ont mis leurs plus beaux habits
Et sont partis vers celui qui
Leur avait inventé la mort.
Ils avaient vraiment bonne mine
Là-haut dans leurs super machines,
Mais en arrivant au Palais
Ils avaient les mains qui tremblaient
Et le c ur qui battait très fort.
Une grande porte s’ouvrit
Et puis d’autres à l’infini.
Ils suivirent de longs couloirs.
Un huissier en costume noir
Leur dit: «Messieurs vous venez tard, vous venez tard.
Depuis ce matin à l’aurore
Dieu est mort.»
Songtekstvertaling
Miljoenen jaren geleden,
Toen de duivel niet geboren was,
Alle mannen waren onsterfelijk.
Maar één van hen, die sterker was.,
Eén van hen heeft de dood uitgevonden.
Het was een revolutie.
Tot die tijd waren de meisjes prachtig.
We vochten niet voor hen.
Tot die tijd waren mannen sterk.
Maar een van hen was sterker.,
Eén van hen heeft de dood uitgevonden.
En we zagen het haar wit worden,
En we zagen de ruggen buigen,
And we live life fly away
Harten, zielen en lichamen,
Maar een van hen was sterker.,
Eén van hen heeft de dood uitgevonden.
Dus hij is de slimme jongen.,
Werd de God, De heerser.
Hij regeerde als een echte tiran.
Op de regen en op het goede weer,
Op de regen en op de noordelijke wind.
Hij heeft de dood uitgevonden.
Hij heeft de hel uitgevonden.,
Dieven en moordenaars.,
Longontsteking en kanker,
Oorlog en de conquistadores.
Hij was echt de sterkste.
Hij heeft de dood uitgevonden.
Er was nog steeds liefde.
Voor mannen was het opium.
Ze hielden zoveel van elkaar als ze konden.,
Op een dag haatten ze elkaar.
En liefde werd de dood.
Ze stierven aan alles.,
Van ellende, van een bobo tot de vinger,
Lopen, vliegen of zwemmen,
In een bed, in een horloge-apens.
Ze werden ter dood veroordeeld.
Om gunsten te verzoenen
Van de meedogenloze Heer
We hebben wat uitvinders verbrand.,
Dichters en wat Weet ik nog steeds,
Maar de dood bleef de dood.
Wierook, kaarsen en bloemen
Voor het welbehagen van hun Heer.,
Credo, Confiteor,
Vader en wat Weet ik nog meer,
Maar de dood bleef de dood.
Dus de mannen zeiden tegen elkaar:
"Wat kan men van hem verwachten?
Het zal lang duren om te werken.,
Misschien voor honderdduizend jaar.,
Misschien nog langer. "
Dus mannen
Nam een hart dat niet meer klopte
En dan
Ze gaven hem het leven terug waarvan hij dacht dat het verloren was.
Man
Bezocht de planeten een voor een.
De oude maan en Mars en Jupiter en Neptunus.
Man
Vloog recht naar de sterren
En dan
Zijn teruggekeerd om alles te vertellen in hun kathedralen.
Man,
Na lang, lang zoeken,
Eindelijk
Hebben ontdekt het geheim van
Onsterfelijkheid.
Blij om ontdekt te hebben
Het grote geheim van het universum,
Ze trekken hun mooiste kleren aan.
En ging naar degene die
Hij had de dood voor hen uitgevonden.
Ze zagen er echt goed uit.
Daarboven in hun super machines.,
Maar aangekomen bij het paleis
Ze hadden trillende handen.
En het hart klopte heel hard.
Een grote deur ging open.
En dan anderen naar de oneindigheid.
Ze volgden lange gangen.
Een deurwaarder in een zwart pak.
Hij zei tegen hen: "Heren, jullie komen te laat, jullie komen te laat.
Sinds vanmorgen bij dageraad
God is dood.»