Gilbert Bécaud — Je ne fais que passer songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Je ne fais que passer" van Gilbert Bécaud.
Songteksten
Je ne connais des capitales
Que les chambres d’hôtel
Ce monde universel
Des coulisses et des salles
Où j’ai choisi de vivre
Je ne connais des gens
Qui sont assis dans ces fauteuils
Que leur sourire clair
Rien de plus rien de moins
Demain je serai très loin
Je ne connais des grandes villes
Que le souvenir que j’en ai
Ce soir-là il neigeait à Lille
À Moscou Nathalie m’aimait
Où j’ai choisi de vivre
De temps en temps une folie
Il m’arrive un nouvel amour
Mais rien ne peut durer toujours
Rosy and John me l’avaient dit
Où j’ai choisi de vivre
Je ne fais que passer
Peu importe les noms
Les lieux et les couleurs
Je ne fais que passer
Je ne suis qu’un ami de passage
Prisonnier de mes habitudes
Les théâtres du monde entier
Font partie de ma solitude
Quand le concert va commencer
Où j’ai choisi de vivre
Voici les projecteurs
De Tokyo, d’Istanbul
Un grand coup au cÅâ ur
Du remous de ces foules
Toujours recommencées
Voilà où j’ai osé de vivre
Debout sur un fil permanent
La peur au sang et le corps libre
Ma rose à moi c’est l’important
Où j’ai choisi de vivre
Lorsque je suis à bout de nerfs
De sommeil et d'épuisement
J'écoute rire des enfants
Dans une ferme
Où j’ai choisi de vivre
Songtekstvertaling
Ik ken geen hoofdsteden.
Dan hotelkamers
Deze universele wereld
Achter de schermen en de kamers
Waar ik koos om te wonen
Ik ken geen mensen.
Die in deze stoelen zitten.
Laat hun glimlach helder zijn
Niets meer niets minder
Morgen ben ik ver weg.
Ik ken geen grote steden.
Dan de herinnering die ik heb
Die nacht sneeuwde het in Rijsel.
In Moskou hield Nathalie van me.
Waar ik koos om te wonen
Van tijd tot tijd waanzin
Er komt een nieuwe liefde
Maar niets kan eeuwig duren.
Rosy en John hebben het me verteld.
Waar ik koos om te wonen
Ik ben op doorreis.
Ongeacht de namen
Plaatsen en kleuren
Ik ben op doorreis.
Ik ben gewoon een passerende vriend.
Gevangene van mijn gewoonten
Theaters over de hele wereld
Deel uitmaken van mijn eenzaamheid
Wanneer het concert begint
Waar ik koos om te wonen
Hier zijn de projectoren.
Vanuit Tokio, vanuit Istanbul
Een grote klap op het hart
Uit de drukte van deze menigte
Altijd weer
Daar durfde ik te wonen.
Staande op een permanente draad
Angst voor bloed en het vrije lichaam
Mijn roos voor mij is het belangrijkste
Waar ik koos om te wonen
Als ik geen zenuwen meer heb
Slaap en uitputting
Ik luister naar kinderen die lachen
Op een boerderij
Waar ik koos om te wonen