Gigi D'Alessio — Ora songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ora" van Gigi D'Alessio.
Songteksten
Mia madre forza che ce la farai, ancora un po'. Mi ripeteva «Non mollare mai»
Le prime feste con gli amici miei. Suoniamo un pò.
Una canzone poi la scriverò e la canterò ma i primi dischi alla radio non
suonavano. Sognavo un santo ed un microfono.
Ora,
io sono vivo adesso e canto ancora,
con la mia gente sogno e piango ancora.
In ogni mio concerto, volo ancora.
E' sempre primavera.
Ora,
con le tue braccia vivo e amo ancora,
quante emozioni mi regali ancora.
Sei tu il mio vecchio e nuovo amore ancora.
E' questa la mia storia.
La prima volta in un teatro, ma non c’eri tu, c’era mio padre che piangeva
ora non c'è più'
perché la vita da ma prende sempre un po' di più' e quel che prende non ritorna
mai.
Ora,
io sono vivo adesso e canto ancora,
dal palco tra le luci cerco ancora.
I vostri occhi nei miei occhi ancora. E sono un brivido alla schiena.
Ora,
ho tanta voglia di sentirvi ancora…
Gridare il nome mio più' forte ancora.
Cantare le canzoni a memoria tra un bacio nuovo e una parola.
Chi mi odia io non odierò.
Nemmeno un pò.
Odiare è un sentimento che non ho.
Certo lo so. Posso piacere poco. Oppure no.
Ma se non sai un uomo tu non giudicarlo mai.
Ora,
voglio sentire che ci siete ancora per non svegliarmi dal mio sogno ancora.
Voglio il calore di un abbraccio ancora per continuare la mia storia.
Ora,
a chi mi ha dato gioia, pane e cuore,
io dico grazie con questa canzone!
La dedico a voi tutti con amore!
E a me che ho scritto musica e parole
(Grazie a veronica risicato per questo testo)
Songtekstvertaling
Mijn moeder redt het wel, iets langer. Hij bleef maar zeggen: Geef nooit op.»
De eerste feestjes met mijn vrienden. Laten we een beetje spelen.
Een lied dan zal ik het schrijven en zingen maar de eerste platen op de radio niet
spelen. Ik droomde van een heilige en een microfoon.
Uur,
Ik leef nu en ik zing nog steeds,
met mijn mensen droom ik en huil ik weer.
Bij elk concert vlieg ik nog steeds.
Het is altijd lente.
Uur,
met jouw armen leef ik en hou ik nog steeds van,
hoeveel emoties geef je me nog?
Je bent weer mijn oude en nieuwe liefde.
Dat is mijn verhaal.
De eerste keer in een theater, maar je was er niet, mijn vader huilde.
nu is het weg.
omdat het leven van ma altijd een beetje meer vergt en wat er nodig is niet terugkeert
nooit.
Uur,
Ik leef nu en ik zing nog steeds,
vanaf het podium tussen de lichten kijk ik nog steeds.
Je ogen weer in mijn ogen. En ik krijg rillingen in mijn rug.
Uur,
Ik wil echt weer van je horen.…
Schreeuw mijn naam nog harder.
Zing liedjes uit je hoofd tussen een nieuwe kus en een woord.
Wie mij haat, zal ik niet haten.
Helemaal niet.
Haat is een gevoel dat ik niet heb.
Natuurlijk Weet ik dat. Ik kan het niet erg leuk vinden. Of niet.
Maar als je een man niet kent, veroordeel je hem nooit.
Uur,
Ik wil horen dat je er nog steeds bent om me niet meer uit mijn droom te wekken.
Ik wil de warmte van een knuffel om mijn verhaal voort te zetten.
Uur,
aan wie hij me vreugde, brood en hart gaf,
Ik zeg dank je wel met dit lied!
Ik draag het op aan jullie allemaal met liefde!
En voor mij dat ik muziek en woorden schreef
(Dank aan veronica risicato voor deze tekst)