Gianni Togni — La Pioggia Sul Mare songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Pioggia Sul Mare" van Gianni Togni.
Songteksten
Vedo la pioggia cadere sul mare
le ombre diaboliche sul litorale
vedo noi stessi come in fondo ai cortei
più nervosi complessi più incerti che mai
Sotto un ombrello camminiamo abbracciati
ascoltando in silenzio i nostri passi bagnati
guardando davanti come dentro a una foto
come barche di carta cha vanno nel vuoto
Maledetta la guerra che ci insegue dovunque
la guerra tra la gente la guerra di sempre
maledetta la guerra a noi che moriamo
che voglia di vivere
di andare lontano e di piangere, di piangere
Vedo la pioggia cadere sul mare
le poche automobili quasi volare
quei fari abbaglianti sono dei corridoi
sono strade che corrono dentro di noi
noi che sogniamo di non fare del male
noi come gli alberi dobbiamo aspettare
che tutti i pensieri se ne vadano via
e soltanto il cielo nel cielo ci sia
maledetta la guerra che c’insegue dovunque
la guerra tra la gente la guerra di sempre
maledetta la guerra e noi che moriamo
che voglia di vivere
di andare lontano e di piangere
maledetta la guerra e noi che moriamo
che voglia di vivere
di andare lontano e di piangere
di piangere
Vedo la pioggia cadere sul mare
le ombre diaboliche sul litorale
vedo noi stessi come in fondo ai cortei
più nervosi complessi più incerti e più vaghi che mai
Songtekstvertaling
Ik zie de regen op zee vallen.
de kwade schaduwen aan de kust
Ik zie onszelf als op de bodem van de parades
meer zenuwcomplexen onzekerder dan ooit
Onder een paraplu liepen we omhelsd
luisteren in stilte naar onze natte voetstappen
kijk vooruit als in een foto
zoals papieren boten die in een vacuüm gaan
Vervloekt is de oorlog die ons overal volgt.
de oorlog tussen mensen de oorlog van altijd
vervloek de oorlog aan ons die sterven.
wat een verlangen om te leven
om ver te gaan en te huilen, om te huilen
Ik zie de regen op zee vallen.
de paar auto ' s vliegen bijna.
die bakens zijn gangen.
het zijn wegen die in ons lopen.
wij die dromen Geen kwaad te doen
wij als bomen moeten wachten.
dat alle gedachten verdwijnen
en alleen de hemel in de hemel is daar
vervloek de oorlog die ons overal volgt.
de oorlog tussen mensen de oorlog van altijd
Vervloekt zij de oorlog en wij sterven
wat een verlangen om te leven
om ver te gaan en te huilen
Vervloekt zij de oorlog en wij sterven
wat een verlangen om te leven
om ver te gaan en te huilen
huilen
Ik zie de regen op zee vallen.
de kwade schaduwen aan de kust
Ik zie onszelf als op de bodem van de parades
meer zenuwcomplexen onzekerder en vager dan ooit.