Gianni Togni — Due anime in pena songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Due anime in pena" van Gianni Togni.
Songteksten
Lei non è molto che vive a Roma
ma già vorrebbe andar via
niente amiche niente allegria
e una radio per compagnia
Lui non ha tempo e non ha fortuna
sono venti gli anni che ha ogni giorno un’acrobazia
troppi libri di poesia
Ma chissà
che cosa mai accadrà
se s’incontreranno
una notte per la città
Ci fosse la luna piena
per due anime in pena
questa è l’atmosfera
insieme a camminare
due o tre ore
senza mai parlare
poi le direbbe prendimi le mani
e lui sottovoce dimmi che mi ami
Ci fosse là un’altalena
per due anime in pena
questa è la fortuna
seduti a dondolare
ognuno il suo cuore
pieno da scoppiare
lei direbbe strana questa vita
e lui sapessi quanto ti ho cercata
Lei segue il vento su un motorino
con i suoi piccoli guai
sogna sempre una novità
crede nella fatalità
Lui non ha soldi e non ha paura
ma ha un mondo tutto per sé
che è un incrocio tra un grand hotel
e la sua stanza tre per tre
Ma chissà
che cosa mai accadrà
se s’incontreranno
una notte per la città
Ci fosse la luna piena
per due anime in pena
tutto è un’avventura
correre in un giardino
a guardare il cielo
sempre più vicino
poi le direbbe prendimi le mani
lui sottovoce dimmi che mi ami
Ci fosse là una panchina
per due anime in pena
questa è una fortuna
seduti a raccontare
ognuno il suo cuore
cose ne ha da dire
lei penserebbe forse sta scherzando
e lui speriamo che non sto sognando
Ci fosse la luna piena
per due anime in pena
tutto è un’avventura
insieme a camminare
due o tre ore
senza mai parlare
lei direbbe strana questa vita
e lui sapessi quanto ti ho cercata
Per due anime in pena
due anime in pena
poi lei direbbe prendimi le mani
e lui sottovoce dimmi che mi ami
Songtekstvertaling
Ze woont niet echt in Rome.
maar hij wil nu al weg.
geen vrienden geen vreugde
en een radio voor gezelschap.
Hij heeft geen tijd en geen geluk.
twintig jaar heeft hij elke dag een acrobatiek.
te veel poëzieboeken
Wie weet?
wat zal er ooit gebeuren?
als ze elkaar ontmoeten
een nacht naar de stad
Het was volle maan.
voor twee zielen in pijn
dit is de atmosfeer.
samen om te wandelen
twee of drie uur.
zonder ooit te praten
dan zei hij dat ze m ' n handen vast moest houden.
en hij vertelt me stilletjes dat je van me houdt.
Er was daar een schommel.
voor twee zielen in pijn
dit is geluk.
zittend schommelen
ieders hart
vol tot barsten
ze zou zeggen vreemd dit leven
en hij wist hoeveel ik naar je zocht.
Ze volgt de wind op een brommer
met zijn kleine problemen
altijd dromen van een nieuwigheid
hij gelooft in dood.
Hij heeft geen geld en is niet bang.
maar het heeft een wereld voor zichzelf.
dat is een kruising tussen een grand hotel
en haar kamer drie bij drie.
Wie weet?
wat zal er ooit gebeuren?
als ze elkaar ontmoeten
een nacht naar de stad
Het was volle maan.
voor twee zielen in pijn
alles is een avontuur
rennen in een tuin
kijkend naar de hemel
steeds dichterbij
dan zei hij dat ze m ' n handen vast moest houden.
hij zegt stilletjes dat je van me houdt.
Er was een bank daar.
voor twee zielen in pijn
dit is een fortuin.
zittend om te vertellen
ieders hart
dingen te zeggen
ze zou denken dat ze misschien een grapje maakt.
en hopelijk droom ik niet.
Het was volle maan.
voor twee zielen in pijn
alles is een avontuur
samen om te wandelen
twee of drie uur.
zonder ooit te praten
ze zou zeggen vreemd dit leven
en hij wist hoeveel ik naar je zocht.
Voor twee zielen in pijn
twee zielen in pijn
dan zei ze: pak mijn handen.
en hij vertelt me stilletjes dat je van me houdt.