Gianni Togni — Attimi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Attimi" van Gianni Togni.
Songteksten
Attimi fragili preoccupanti
attimi di un giorno come tanti
ma perché stiamo qui a guardare come vanno via
la città è solo un gioco di luci se vuoi possiamo spegnerle
Dalla mia stanza non si vedono aeroplani
solo una strada una fila di lampioni
il cielo è carta di giornale
e buono solo da bruciare vedi
quanta fatica per chiamarti amore
mi sembra strano come chiedere un favore
forse in fondo alla mia vita
c'è davvero solo una valigia
Vedi amica mia io mi vorrei trovare
dove è possibile sentire il tuo cuore battere
solo noi in un posto tranquillo senza più città
con la terra da riprenderci con il sole da dividerci
Nel nostro letto scordato al quinto piano
c'è ancora voglia di capire cosa siamo
un viaggio in cui si arriva tutti e due
le mie mani strette nelle tue guarda
che questa volta andremo più lontano
chiudendo gli occhi se rallentiamo
poi più forte fino a farsi male
fino a non saper più dove andare senti
E adesso è come fossimo anche noi
niente più di questi attimi che vanno via
Songtekstvertaling
Zorgwekkende fragiele momenten
momenten van een dag als zoveel
maar waarom staan we hier te kijken hoe ze weggaan?
de stad is gewoon een spel van lichten als je wilt kunnen we ze uitzetten
Vanuit mijn kamer kun je geen vliegtuigen zien.
slechts één straat per rij straatlantaarns.
de hemel is krantenpapier
en goed alleen om te branden zien
hoe moeilijk om je liefde te noemen
het is vreemd hoe je om een gunst moet vragen.
misschien in de rug van mijn leven
er is maar één koffer.
Ik wil m ' n vriend zien.
waar je je hart kunt voelen kloppen
alleen wij op een rustige plek zonder steden
met de aarde om terug te nemen met de zon om ons te verdelen
In ons vergeten bed op de vijfde verdieping
we willen nog steeds begrijpen wat we zijn
een reis waarin jullie beiden aankomen
mijn handen geklemd in je ogen
dat we deze keer verder zullen gaan
onze ogen sluiten als we vertragen
dan harder totdat je gewond raakt.
tot ik niet weet waar ik heen moet.
En nu is het alsof wij dat ook waren.
niets meer dan deze momenten die weggaan.