Giancarlo Spadaccini — Alemao songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alemao" van Giancarlo Spadaccini.
Songteksten
Alemao viveva al sole respirava profondamente
Si bagnava nel suo mare galleggiando sulle onde
In quegli occhi la sua vita era sempre sorridente
Ci vendeva collanine e non chiedeva quasi niente
Umanista ed ottimista era sempre tra la gente
Si fumava quel suo fumo ridacchiando dolcemente
Un incrocio quasi strano tra un teutonico e un latino
Si adornava di quel poco per sorreggere il codino
Saldamente e senza sforzo mi parlava in castigliano
Rispondendo sempre pronto al mio facile italiano
Lui parlava di mondi immensi popolati da signori
Che nell’animo non hanno né ingiustizie né rancori
Alemao lo trovavi ogni giorno sulla spiaggia
Camminava lentamente occhi svegli ed aria saggia
Attendeva quella gente che rideva e lo chiamava
Lui offriva mercanzie e con calma gli parlava
Pochi soldi ci chiedeva pochi attimi di pace
Raccontava la sua vita tra il faceto e l’audace
Nato a sud tra quel confine brasiliano ed argentino
Dove il vento ti fa male ti stordisce più del vino
Con quell’aria da tedesco era estraneo a quella gente
Del suo mondo non capiva e non accettava niente
Poi partì già da ragazzo attaccato a quel convoglio
Senza niente nelle mani né quattrini né bagaglio
Ora vive sulle spiagge giallo e oro di Bahia
Ora sente nella vene una forza tutta sua
Che fluisce alle persone dalle dita delle mani
Italiani, argentini, greci, slavi e americani
I turisti ora lo vedono camminare sulla rena
Lunga quanto la sua vita da Bahia a Ipanema
Songtekstvertaling
Alemao leefde in de zon diep ademend
Hij baadde in zijn Zee drijvend op de golven
In die ogen lachte zijn leven altijd.
Hij verkocht ons kettingen en vroeg bijna niets.
Humanist en Optimist waren altijd onder de mensen
Ze rookte die rook van haar, giechelde zachtjes.
Een bijna vreemd kruispunt tussen een Teutoon en een Latijn.
Hij versierde zichzelf met dat beetje om de varkenstaart te onderhouden.
Vastberaden en moeiteloos sprak hij tot mij in het Castiliaans.
Altijd klaar voor mijn gemakkelijke Italiaans
Hij sprak over immense werelden bevolkt door heren
Die geene onrechtvaardigheid of geene wrok in hunne harten koesteren.
Je vond het elke dag op het strand.
Wandelde langzaam wakker ogen en wijze lucht
Hij wachtte op de mensen die lachten en hem riepen.
Hij bood handelswaar aan en sprak rustig met hem.
Weinig geld vroeg ons om een paar momenten van vrede.
Hij vertelde zijn leven tussen facet en stoutmoedigheid.
Geboren in het zuiden tussen die Braziliaanse en Argentijnse grens
Waar de wind je pijn doet, verdoof je meer dan wijn.
Met die Duitse blik, was hij een vreemde voor die mensen.
Van zijn wereld begreep hij niets en aanvaardde hij niets
Toen ging hij al weg als een jongen die vastzat aan dat konvooi.
Met niets in je handen, geen geld, geen bagage.
Woont nu op de gele en gouden stranden van Bahia
Nu voelt hij een eigen kracht in zijn aderen.
Stromen naar mensen uit de vingers van de handen
Italianen, Argentijnen, Grieken, slaven en Amerikanen
Toeristen zien hem nu op de Rijn lopen.
Zolang zijn leven van Bahia tot Ipanema duurt