Gian & Giovani — Infelizmente você me Perdeu songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Infelizmente você me Perdeu" van Gian & Giovani.
Songteksten
Saí mais cedo do trabalho pra poder te ver
Parei e comprei flores, um buquê de várias cores, lindas pra você
Não via a hora de te olhar nos olhos pra poder assim pedir perdão
Ontem à noite eu errei, gritei à toa e magoei o teu coração
Pensei que ao chegar pudesse consertar, foi sempre assim…
Com você me esperando e o jantar na mesa pronto, feito só pra mim
Mas ao entrar em casa me avisava que algo aconteceu
Estranhei a sua ausência e o coração sem paciência quase enlouqueceu
Onde você está? Vamos conversar
Já não chega o castigo
Eu não tenho um ombro amigo pra poder chorar
Onde você está? Me diz, vou te buscar
Pois a nossa vida juntos vale muito, pra uma briga à toa separar
Senti, na pele o que a solidão pode fazer
Enquanto te esperava debruçado na janela eu pude perceber
Que a lua foi embora e o relógio estava pronto para despertar
E o sol quase nascendo, e eu morrendo de saudade, nem fui trabalhar
Não quis e nem podia acreditar que iria me deixar
Achei melhor fingir e imaginar que só saiu e logo vai voltar
Mas esse sonho se desfez ao ver sobre a cama um bilhete seu
Me dizendo: «desta vez é diferente, infelizmente você me perdeu…»
Songtekstvertaling
Ik ging vroeg weg om je te zien.
Ik stopte en kocht bloemen, een boeket van verschillende kleuren, mooi voor u
Ik zag geen tijd om je in de ogen te kijken zodat ik om vergeving kon vragen.
Gisteravond heb ik een fout gemaakt, Ik schreeuwde om niets en ik heb je hart pijn gedaan.
Ik dacht dat als ik aankwam ik het kon repareren, het altijd zo was.…
Terwijl jij op mij wacht en het eten aan tafel klaar staat, speciaal voor mij gemaakt
Maar toen ik het huis binnenliep, waarschuwde hij me dat er iets gebeurd was.
Ik miste zijn afwezigheid en het hart zonder geduld werd bijna gek.
Waar ben je? Laten we praten.
Geen straf meer.
Ik heb geen schouder vriend zodat ik kan huilen
Waar ben je? Zeg het me, Ik krijg je wel.
Voor ons leven samen is veel waard, voor een gevecht voor niets om te scheiden
Ik voelde, op de huid wat eenzaamheid kan doen
Terwijl ik wachtte op jou leunend op het raam kon ik zien
Dat de maan weg was en de klok klaar was om wakker te worden
En de zon komt bijna op, en ik sterf van verlangen, Ik ging niet eens naar mijn werk
Hij wilde en kon niet geloven dat hij me zou verlaten.
Ik dacht dat het beter was om te doen alsof en me voor te stellen dat gewoon vertrokken en snel terug zal komen
Maar deze droom viel uit elkaar toen hij op het bed een briefje van zijn
"Deze keer is het anders, helaas ben je me kwijt…»