Giampiero Artegiani — ...e le rondini sfioravano il grano songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "...e le rondini sfioravano il grano" van Giampiero Artegiani.
Songteksten
Con la nuova stagione si sciolse la neve
Azzannata dai raggi del sole
E con la nuova stagione i miei sandali azzurri
Lasciarono i vecchi aquiloni
E sbocciarono papaveri rossi
E il primo amore un uragano
E le rondini sfioravano il grano
Garrivano e sfioravano il grano
Evitavo i compagni e le feste
E scappavo da solo sul colle più alto
Era bello restare in silenzio per ore a guardare
Il paese lontano
Aspettare l'arcobaleno
Con il mento nella mano
E le rondini sfioravano il grano
Garrivano e sfioravano il grano
E sciolsi l'anima
E volai su oceani limpidi
E cercai foreste vergini per lei
Le mie inquietudini trovai
Quanti ricordi avrei
Ma tu, tu non li ascolti mai e non so
Che cosa te ne fai che vuoi
Da un uomo come me
E resto qui senza te anche se tu sei qui
Che strano
Pomeriggi di mani confuse di sguardi e silenzi
Di voglie improvvise
Io ti amo davvero le dissi ti prego
Non dirmi che sono un bambino
Anche se non so far l'amore
Anche se il mio mondo è strano
Lei sorrise e sfiorò la mia mano
E le rondini sfioravano il grano
E sciolsi l'anima
E volai su oceani limpidi
E cercai foreste vergini per lei
Le mie inquietudini scordai
Quanti ricordi avrei ma tu
Non capiresti mai e non so
Che cosa te ne fai che vuoi
Da un uomo come me
E resto qui senza te anche se tu sei qui
Che strano
E le rondini sfioravano il grano
Songtekstvertaling
Met het nieuwe seizoen smolt de sneeuw Azzannata door de stralen van de zon, En met het nieuwe seizoen, mijn sandalen blauw Links de oude vliegers En geopend, rode klaprozen, En de eerste liefde is een orkaan, En de zwaluwen geborsteld tegen de haren Garrivano en geborsteld tegen de haren in, ik zou voorkomen dat de metgezellen en de partijen en ik zou lopen alleen op de hoogste heuvel het Was leuk om te zwijgen uur het bekijken van Het land weg te Wachten op de regenboog Met de kin in de hand, En de zwaluwen geborsteld tegen de haren Garrivano en geborsteld tegen de haren in, En opgelost, geheel de ziel En ik vloog over de oceanen duidelijk, En ik keek omhoog oerbossen, voor haar, mijn zorgen, heb ik gevonden hoe Vele herinneringen die ik zou hebben, Maar u, u nooit naar hen luisteren en ik weet niet wat jij met het wat je wil Van een mens als ik En de rest hier zonder u, zelfs als u hier bent, Dat is raar Middagen van handen verwarde blikken en stiltes Van onbedwingbare trek ik hou van je, echt ik zeide tot haar: houd mij niet vertellen dat je een kind, Zelfs als ik niet de liefde Zelfs als mijn wereld is vreemd, Ze glimlachte en geborsteld tegen mijn hand, En de zwaluwen geborsteld tegen de stroom in, De oplossing van de ziel En vloog over de oceanen in het heldere, En ik keek omhoog oerbossen, voor u mijn zorgen scordai hoe Vele herinneringen die ik zou kunnen hebben, maar dat u dat niet dan zult u begrijpen nooit en ik weet niet wat jij met het wat je wil Van een mens als ik En de rest hier zonder u, zelfs als u hier bent, Dat is raar En zwaluwen geborsteld tegen de stroom in