Ghoul — Maggot Hatchery songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Maggot Hatchery" van Ghoul.
Songteksten
Out on the bog sits a mouldy old shack,
A graveyard out front and a swamp in the back,
The creature who lives there personifies death,
She’ll curdle your blood with the smell of her breath,
Wrapped up in rags and a tattered old hood,
She walks with a cane made of twisted black wood,
A feared necromancer and caster of curses,
She really enjoys putting people in hearses.
Blessed with a face that can drive men insane,
A body by joke and a sinister brain,
Her feet can peel wallpaper when they’re exposed,
Gangrene and fungus infesting her toes,
She spends all her evenings creating disease,
Conjuring larvae and maggots to please,
Enormous pupae she constantly breeds,
On disinterred bodies they suckle and feed
A larval sack she did dismiss
It crawled into a drainage ditch
Once underground it carried on,
No one noticed that it was gone.
Down in the sewer this maggot had fun,
Eating the rats was it’s job number one,
It terrorized rodents and left them in tatters,
The flesh of the beasts made it all the more fatter,
Bones it did crunch and then cartilege munched
The slimy invertebrate sloppily lunched,
It’s tubular mass through the sewers did squirm,
A limb-ripping, flesh-tearing, many-toothed worm
With palpitating skin in gelatinous mounds,
It made it’s way through Creepsylvania’s grounds
Seeking the filth by which it was sustained,
The Swamp Hag had this maggot very well trained
Finding a coffin that was plentifully plugged,
The corpse was devoured by the glistening slug,
Rot and decay it ingested with zeal,
As long as it knew that it had a next meal
Feasting on the bloated dead
Stiffs enveloped foot to head
Vomiting acid into the crypts
To gorge on all the parts that dripped
Tomb after tomb it slowly creeped
As we watched our food sources deplete
It tunneled into our practice space
And listened as we moshed the place
Into the sewer it escaped
It’s casing held a human shape
A squalling lump all set to burst
This town has not yet seen the worst
Songtekstvertaling
Op het moeras ligt een beschimmeld oud krot,
Een kerkhof aan de voorkant en een moeras aan de achterkant,
Het wezen dat daar woont verpersoonlijkt de dood.,
Ze zal je bloed vervloeken met de geur van haar adem.,
Gewikkeld in vodden en een oude kap.,
Ze loopt met een stok gemaakt van verdraaid zwart hout.,
Een gevreesde necromancer en caster van vloeken,
Ze houdt er echt van om mensen in een lijkwagen te stoppen.
Gezegend met een gezicht dat mannen gek kan maken,
Een lichaam door grap en een sinister brein,
Haar voeten kunnen behang schillen als ze worden blootgesteld.,
Gangreen en schimmel die haar tenen besmetten,
Ze brengt al haar avonden door met het creëren van ziektes.,
Om larven en maden op te roepen.,
Enorme poppen die ze constant fokt,
Over ontbloot lichaam dat zij zogen en voeden.
Een larvenzak heeft ze ontslagen.
Het kroop in een drainage greppel.
Eenmaal ondergronds ging het verder,
Niemand merkte dat het weg was.
In het riool had deze made plezier.,
Het eten van de ratten was werk Nummer één.,
Het terroriseerde knaagdieren en liet ze aan flarden.,
Het vlees van de beesten maakte het des te dikker,
De botten kraakden en toen knaagde cartilege.
De slijmerige ongewervelde, slordige lunch.,
Het is buisvormige massa door het riool.,
Een ledemaatscheurende, vleesscheurende, veeltandige worm
Met palpiterende huid in gelatineachtige honden,
Het is door Creepsylvania ' s terrein gekomen.
Op zoek naar de vuiligheid waarmee het werd onderhouden,
De Moerashag had deze made goed getraind.
Een doodskist vinden die overvloedig dicht zat,
Het lijk werd verslonden door de glinsterende slak.,
Rot en verval dat het met ijver heeft ingenomen,
Zolang het wist dat het een volgende maaltijd had
Zich tegoed doen aan de opgeblazen doden.
Lijken met een omhulde voet tegen de kop
Zuur overgeven in de Crypte
Om zich te vol te proppen over alle onderdelen die druppelden.
Tombe na tombe kruipt het langzaam
Terwijl we onze voedselbronnen zagen leeglopen
Het tunnelde in onze oefenruimte.
En luisterden terwijl we de plaats innamen
In het riool ontsnapte het.
Het omhulsel hield een menselijke vorm vast.
Een schreeuwende klomp, klaar om te barsten.
Deze stad heeft nog niet het ergste gezien.