Ghost Bees — Sinai songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sinai" van Ghost Bees.
Songteksten
You came tumbling outwards across the bedsheets
Across our mother’s bruised, bloodroot thighs
While i gathered courage inside the omphalos
Too crooked and sorry to move
You came tumbling and i was sorry
Avoiding the knife and the guilt of a wound
You came tumbling and i was sorry
Broke my first breath
On the shrub of a butcher’s broom
And though we never meant
To chew off the lids of your eyes
Castor and Pollux, they spat jewels upon us
And raided the umbriel skies
And now we’re forced to mend
The holes for the souls of the blind
While we sat enamored with jewels, spat and battered
Wet with the phlegm of divine
Tiresias, we are not to blame
One’s your foe and one’s your flame
And though the wetnurse cried, complained
Of teeth marks on her fertile frame
You came tumbling and i was sorry
Broke my first breath
On the shrub of a butcher’s broom
Indelicate
Get over it!
Tomorrow it’s gone
It’s all lost and forgotten
The shit of it
Will make you sick
We’ll laggle our tongues
As we beg for forgiveness
Tiresias, we are not to blame
(you came tumbling and i was sorry)
How did you know that her womb was all rotten?
One’s your foe and one’s your flame
(you came tumbling and i was sorry)
We’ll crease all her corners and stuff her with cotton
And though the wetnurse cried, complained
(you came tumbling and i was sorry)
And babies make milk cries and cry when forgotten
Of teeth marks on her fertile frame
(you came tumbling and i was sorry)
Exposing the teeth to the gums that gnawed on 'em
You came tumbling and i was sorry
You came tumbling and i was sorry
You came tumbling and i was sorry
Broke my first breath
On the shrub of a butcher’s broom
Songtekstvertaling
Je kwam naar buiten vallen over de lakens
Over onze moeder ' s gekneusde, bloodroot dijen
Terwijl ik moed verzamelde in de omphalos
Te krom en sorry om te bewegen
Je kwam vallen en het spijt me.
Het ontwijken van het mes en de schuld van een wond
Je kwam vallen en het spijt me.
Brak mijn eerste adem
Op de struiken van de bezem van een slager
En hoewel we nooit bedoelden
Om de deksels van je ogen eraf te kauwen
Castor en Pollux, ze spugen juwelen op ons.
En over de hemel invallen.
En nu moeten we herstellen.
De gaten voor de zielen van de blinden
Terwijl we zaten vol juwelen, gespuugd en geslagen
Nat met de slijm van het goddelijke
Tiresias, het is niet onze schuld.
Eén is je vijand en één is je vlam.
En hoewel de wetnurse huilde, klaagde
Van tandafdrukken op haar vruchtbare frame
Je kwam vallen en het spijt me.
Brak mijn eerste adem
Op de struiken van de bezem van een slager
Onuitwisbaar
Zet je eroverheen!
Morgen is het weg.
Het is allemaal verloren en vergeten.
De stront ervan.
Zal je ziek maken.
We zullen onze tongen vertroebelen.
Als we om vergeving smeken
Tiresias, het is niet onze schuld.
(je kwam vallen en het spijt me)
Hoe wist je dat haar baarmoeder verrot was?
Eén is je vijand en één is je vlam.
(je kwam vallen en het spijt me)
We vouwen al haar hoeken en vullen haar met katoen.
En hoewel de wetnurse huilde, klaagde
(je kwam vallen en het spijt me)
En baby ' s maken melk huilen en huilen als ze vergeten zijn
Van tandafdrukken op haar vruchtbare frame
(je kwam vallen en het spijt me)
De tanden blootstellen aan het tandvlees dat eraan knaagde.
Je kwam vallen en het spijt me.
Je kwam vallen en het spijt me.
Je kwam vallen en het spijt me.
Brak mijn eerste adem
Op de struiken van de bezem van een slager