Georges Ulmer — Un monsieur attendait songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un monsieur attendait" van Georges Ulmer.
Songteksten
Parlé: Voici l’histoire émouvante
D’un tout petit monsieur qui aimait
Tendrement une jeune fille de son village
Un monsieur attendait
Au café du Palais
Devant un Dubonnet
La femme qu’il aimait
La pendule tournait
Et les mouches volaient
Et toujours le monsieur attendait
Elle lui avait dit:
Je viendrai vers midi
Il était déjà six heures et demi
Il pensait c’est bizarre
Comme les femmes ont du r’tard
Mais toujours patient et plein d'égards
Lorsque sonna minuit
Il repartit chez lui
En s’disant
C’est pas pour aujourd’hui
Mais ça m'étonnerait bien
Qu’elle ne vienne pas demain
Et l’lendemain dès huit heures du matin
Puis des mois se passèrent
Vint la crise et la guerre
Le café changea d’propriétaire
On refit les plafonds
Les chaises les guéridons
Mais même pendant les transformations
Un soir l'âme bien lasse
Il la vit dans la glace
Elle était
Juste au café d’en face
Elle s'était tout bonnement
Trompée d'établissement
Voilà pourquoi pendant quarante ans
Mais le jour qu’il la vit
Elle avait un mari
Le patron de l’autre bar…
C’est la vie
Songtekstvertaling
Gesproken: hier is het ontroerende verhaal
Van een kleine heer die hield
Teder een jong meisje uit haar dorp
Een Heer stond te wachten.
In het café du Palais
Voor een Dubonnet
De vrouw van wie hij hield
De slinger draaide.
En de vliegen vlogen.
En altijd stond de Heer te wachten.
Ze had het hem verteld.:
Ik kom rond de middag.
Het was al zes en een half uur.
Hij vond het vreemd.
Zoals vrouwen te laat zijn
Maar altijd geduldig en respectvol
Toen middernacht ging
Hij ging naar huis.
Door te zeggen
Het is niet voor vandaag.
Maar ik zou verbaasd zijn.
Laat haar morgen niet komen.
En de volgende dag al acht uur ' s ochtends.
Toen gingen de maanden voorbij.
Kwam de crisis en de oorlog
Het café is van eigenaar veranderd.
De plafonds zijn herbouwd
De voorzitters van de guerrilla ' s
Maar zelfs tijdens transformaties
Op een avond is de ziel moe.
Hij ziet haar in het ijs.
Dat was ze.
Aan de overkant van het café.
Ze was net weg.
Onrechtmatige oprichting
Daarom al veertig jaar.
Maar de dag dat hij haar zag
Ze had een man.
De baas van de Andere bar…
Dit is het leven.