Georges Moustaki — Les enfants d'hier songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les enfants d'hier" van Georges Moustaki.
Songteksten
Nous sommes des enfants d’hier
Qui n’ont pas encore grandi
Nous tirons encore la langue
Et nous faisons beaucoup de bruit
Nous jouons avec des guitares
Et nous écrivons des chansons
Nous fumons des herbes bizarres
Qui poussent autour de la maison
Parfois la vie nous illumine
Quand le soleil est de retour
Sur le sommet de ces collines
Où nous allons faire l’amour
C’est nous que les voisins détestent
C’est à nous qu’on offre des fleurs
On surveille nos moindres gestes
On reprend nos chansons en choeur
Notre berceuse était amère
Quand nous étions petits soldats
Lorsque dehors il faisait guerre
Lorsque dedans il faisait froid
Nous sommes des enfants d’hier
Qui n’ont pas encore grandi
Nous tirons encore la langue
Et nous faisons beaucoup de bruit
Songtekstvertaling
We zijn kinderen van gisteren.
Die nog niet zijn gegroeid
We trekken nog steeds aan de tong.
En we maken veel lawaai
We spelen met gitaren
En we schrijven liedjes
We roken vreemde kruiden.
Groeien rond het huis
Soms verlicht het leven ons.
Als de zon terug is
Op de top van deze heuvels
Waar we gaan vrijen
De buren haten ons.
Het is aan ons dat wij bloemen aanbieden
We houden elke beweging in de gaten.
We nemen onze liedjes terug in koor
Ons slaapliedje was bitter.
Toen we kleine soldaten waren
Buiten was hij in oorlog.
Toen het koud was van binnen
We zijn kinderen van gisteren.
Die nog niet zijn gegroeid
We trekken nog steeds aan de tong.
En we maken veel lawaai