Georges Chelon — Psy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Psy" van Georges Chelon.
Songteksten
Je m’allonge sur le lit
Je lui raconte ma vie
Au moins est-ce qu’il écoute?
Parfois j’en doute
Je me découpe en morceaux
De moins en moins gros
Et je me désagrège
Je fonds comme de la neige
J' suis toujours aussi lourd
Un manque d’amour
Et pourtant j’ai pas l’impression
D'être beaucoup plus mal
Qu’si j'étais bien
C’est pas le cœur, Docteur
C’est pas la tête
C’est tout au fond de moi
Dans un coin
J’ai pas grand’chose à dire
Mais j’ai du mal à l’dire
Parfois je lui confesse
Mes pauvres histoires de fesses
Ça me rappelle les curés
Les péchés
Les petits, les véniels
Les gros, les mortels
L’enfer, le paradis
Tutti quanti
J’ai jamais aimé le Notre Père
J’ai toujours préféré Marie
J’en ai eu un dans l' temps
C'était la guerre depuis
Plus rien
Tant pis
Je m' sens parfois à des années-lumière
De ce petit garçon que j'étais
Et puis des fois, j’ai l’impression d'être son frère
Et de marcher à ses côtés
Allongé sur le lit
Je regarde ma vie
Les vides, les absences
Les ombres, les silences
Et comme un comédien
Je repars d’où je viens
J’abandonne mon rôle
Ce poids sur les épaules
Et petit à petit
Je grandis
Il n’est plus temps
D’accommoder les restes
Plus temps d' raccommoder sa vie
La vie est comme elle est
Et je l’accepte, tel qu’elle m’a fait
Je suis
J’irai un jour dans la ville rose
Pour lui parler
Pour voir où il repose
Pour faire la paix
Allongé sur le lit
Je raconte ma vie
Tandis que je regarde
Les nuages courir
Songtekstvertaling
Ik lig op het bed.
Ik vertel haar mijn leven
Luistert hij wel?
Soms betwijfel ik het.
Ik heb mezelf in stukken gesneden.
Steeds minder groot
En ik val uit elkaar
Ik smelt als sneeuw
Ik ben nog steeds zo zwaar.
Een gebrek aan liefde
En toch voel ik me niet
Om veel erger te zijn
Dat als ik goed was
Het is niet het hart, dokter.
Het is niet het hoofd.
Het zit diep in me.
In een hoek
Ik heb niet veel te zeggen.
Maar ik vind het moeilijk om het te zeggen.
Soms beken ik bij hem.
Mijn arme kontverhalen
Het doet me denken aan de priesters.
Zonde
De kleintjes, de venials.
Het vet, de stervelingen
Hell, Paradise
Allemaal
Ik heb Onze Vader nooit gemogen.
Ik heb altijd de voorkeur gegeven aan Mary.
Ik had er één op tijd.
Het was de oorlog sinds
Meer niet.
Laat maar.
Soms voel ik me lichtjaren weg.
Van die kleine jongen die ik was
En soms voel ik me alsof ik zijn broer Ben.
En loop aan zijn zijde
Op het bed liggen
Ik kijk naar mijn leven
Leegtes, afwezigheden
Schaduwen, stiltes
En als acteur
Ik ga terug waar ik vandaan kom.
Ik stop met mijn rol
Dit gewicht op de schouders
En beetje bij beetje
Ik word volwassen.
Er is geen tijd meer.
Om de overblijfselen te herbergen
Meer tijd om zijn leven te beteren
Het leven is zoals het is
En ik accepteer het, zoals ze bij mij deed.
Dat ben ik.
Op een dag ga ik naar De Roze Stad.
Om met hem te praten.
Om te zien waar het ligt
Om vrede te sluiten
Op het bed liggen
Ik vertel mijn leven
Terwijl ik kijk
De wolken lopen