Georges Chelon — Les ricochets songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les ricochets" van Georges Chelon.
Songteksten
J’avais dix-huit ans
Tout juste et quittant
Ma ville natale
Un beau jour, o gué
Je vins débarquer
Dans la capitale
J’entrai pas aux cris
D'"A nous deux Paris"
En Ile-de-France
Que ton Rastignac
N’ait cure, Balzac !
De ma concurrence
Gens en place, dormez
Sans vous alarmer
Rien ne vous menace
Ce n’est qu’un jeune sot
Qui monte a l’assaut
Du p’tit Montparnasse
On n' s'étonnera pas
Si mes premiers pas
Tout droit me menèrent
Au pont Mirabeau
Pour un coup de chapeau
A l’Apollinaire
Bec enfariné
Pouvais-je deviner
Le remue-ménage
Que dans mon destin
Causerait soudain
Ce pèlerinage?
Que circonvenu
Mon cœur ingénu
Allait faire des siennes
Tomber amoureux
De sa toute pre-
Mière Parisienne
N’anticipons pas
Sur la berge en bas
Tout contre une pile
La belle tachait
D' fair' des ricochets
D’une main malhabile
Moi, dans ce temps-là
Je n' dis pas cela
En bombant le torse
L’air avantageux
J'étais à ce jeu
De première force
Tu m' donnes un baiser
Ais-je proposé
A la demoiselle
Et moi, sans retard
J' t’apprends de cet art
Toutes les ficelles
Affaire conclue
En une heure elle eut
L’adresse requise
En échange moi
J' cueillis plein d'émoi
Ses lèvres exquises
Et durant un temps
Les journaux d’antan
D’ailleurs le relatent
Fallait se lever
Matin pour trouver
Une pierre plate
On redessina
Du pont d’Iéna
Au pont Alexandre
Jusqu'à Saint-Michel
Mais à notre échelle
La carte du tendre
Mais c'était trop beau
Au pont Mirabeau
La belle volage
Un jour se perchait
Sur un ricochet
Et gagnait le large
Elle me fit faux bond
Pour un vieux barbon
La petite ingrate
Un Crésus vivant
Détail aggravant
Sur la rive droite
J’en pleurai pas mal
Le flux lacrymal
Me fit la quinzaine
Au viaduc d’Auteuil
Parait qu’a vue d'œil
Grossissait la Seine
Et si, pont d' l’Alma
J’ai pas noyé ma
Détresse ineffable
C’est qu' l’eau coulant sous
Les pieds du zouzou
Etait imbuvable
Et qu' j’avais acquis
Cette conviction qui
Du reste me navre
Que mort ou vivant
Ce n’est pas souvent
Qu’on arrive au havre
Nous attristons pas
Allons de ce pas
Donner, débonnaires
Au pont Mirabeau
Un coup de chapeau
A l’Apollinaire
Songtekstvertaling
Ik was achttien.
Net en ik vertrek.
Mijn geboortestad
Een mooie dag, O Ford
I wijn van boord
In de hoofdstad
Ik heb het geschreeuw niet gehoord.
D ' A nous deux Paris"
In Ile-de-France
Dat je Rastignac
Maak je geen zorgen, Balzac !
Van mijn concurrentie
Mensen op hun plaats, slapen
Zonder alarm
Niets bedreigt je.
Hij is gewoon een jonge dwaas.
Die opstaat tot de aanval
Du P ' tit Montparnasse
We zullen niet verrast zijn.
Als mijn eerste stappen
Rechtuit leidde me.
Bij de Mirabeau brug
Voor een hattrick
Bij de Apollinaire
Gepantserde snavel
Mag IK raden?
De drukte
Dat in mijn lot
Zou plotseling veroorzaken
Deze pelgrimstocht?
Die omtrek.
Mijn naïeve hart
Zou zijn eigen gaan maken.
Verliefd
Van haar-
Paris Mière
Laten we niet anticiperen.
Op de onderste Bank
Allemaal tegen een stapel
De mooie bevlekte
D 'fair' van ricochets
Van een kwade hand
Ik, in die tijd
Dat zeg ik niet.
Uitpuiling van de romp
De voordelige look
Ik was bij een wedstrijd.
Eerste sterkte
Geef me een kus.
Word ik voorgesteld
Op de jongedame.
En ik, zonder vertraging
Ik leer je deze kunst.
Alle snaren
Zaak gesloten
Binnen een uur had ze
Het vereiste adres
In ruil voor mij
Ik kies vol emotie.
Haar prachtige lippen
En voor een tijdje
De kranten van gisteren
Trouwens, rapporteer het.
Je moest opstaan.
Ochtend te vinden
Een platte steen
Op hertekening
Van de Jena brug
Bij de Alexander brug
Aan Saint-Michel
Maar op onze schaal
De kaart van de aanbesteding
Maar het was te mooi.
Bij de Mirabeau brug
De mooie flikker.
Een dag zitstokken
Op een ricochet
En won de brede
Ze maakte een valse sprong.
Voor een oude zwerver
De ondankbare kleine
Een levende Cresus
Verzwarende omstandigheid
Op de rechteroever
Ik huilde veel.
De traanstroom
Maakte me twee weken
Bij het viaduct van Auteuil
Ziet eruit als een gezicht om te zien
Vergroot de Seine
Wat als, Alma bridge
Ik ben niet verdronken.
Onverbiddelijke nood
Het is dat het water onder
De voeten van zouzou
Was onneembaar
En dat ik had verworven
Deze overtuiging dat
Het spijt me van de rest.
Dood of levend
Het komt niet vaak voor.
Laten we naar Le havre gaan.
We zijn niet verdrietig.
Laten we gaan.
Geven, debonair
Bij de Mirabeau brug
Een hattrick
Bij de Apollinaire