Georges Chelon — La vie anterieure songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La vie anterieure" van Georges Chelon.
Songteksten
La vie, quoi qu’il arrive,
Ne nous offrira jamais
Tout ce qui dans les livres,
A pu nous faire rêver.
Elle n’est pas aussi grise,
Elle n’est pas aussi bleue
Que ce que les gens disent,
Elle est entre les deux.
Elle est couleur soleil
Quand on est amoureux.
Elle est couleur bouteille
Quand on est malheureux.
Elle n’est pas toujours bonne,
Et bien qu’on lui doive tout,
Je connais des personnes
Qui lui tordraient le cou.
Il faut savoir descendre
Là où ce n’est pas beau,
Renaître de ses cendres,
Et la regarder de haut.
La vie, c’est l’océan.
Et qu’on soit matelot,
Pirate ou commandant,
On est sur un bateau.
Il faut la laisser vivre,
La laisser vivre sa vie.
Faire semblant de la suivre
Dans ses jours bleus, ses jours gris.
Moins elle nous sent derrière,
Et plus elle nous sourit.
Il faut savoir défaire,
Et non pas faire sa vie.
La vie, c’est un mystère
On s’en doutait un peu.
Mais c’est là son affaire.
Redevenons sérieux.
La vie, quoi qu’il arrive,
Ne nous offrira jamais
Tout ce qui, dans les livres,
A pu nous faire rêver.
Elle n’est pas aussi grise,
Elle n’est pas aussi bleue
Que ce que les gens disent,
Elle est entre les deux
Songtekstvertaling
Het leven, wat er ook gebeurt,
Zal ons nooit aanbieden
Dat staat allemaal in de boeken.,
We hadden kunnen dromen.
Zo grijs is het niet.,
Zo blauw is het niet.
Dan wat mensen zeggen,
Ze zit er tussenin.
Het is zon kleur
Als je verliefd bent.
Het is kleurfles.
Als je ongelukkig bent.
Het is niet altijd goed,
En hoewel we hem alles verschuldigd zijn,
Ik ken mensen.
Dat zou zijn nek omdraaien.
Je moet weten hoe je naar beneden gaat.
Waar het niet mooi is,
Herrijs uit de as,
En kijk op haar neer.
Het leven is de oceaan.
En wees een Zeeman,
Piraat of bevelhebber,
We zitten op een boot.
We moeten haar laten leven.,
Laat haar haar leven leiden.
Doe alsof je haar volgt.
In zijn blauwe dagen, zijn grijze dagen.
Minder ze voelt ons achter,
En hoe meer ze naar ons lacht.
Je moet weten hoe je het ongedaan moet maken,
En geen geld verdienen.
Het leven is een mysterie.
We vermoedden een beetje.
Maar dat zijn zijn zaken.
Laten we weer serieus worden.
Het leven, wat er ook gebeurt,
Zal ons nooit aanbieden
Dat staat allemaal in de boeken.,
We hadden kunnen dromen.
Zo grijs is het niet.,
Zo blauw is het niet.
Dan wat mensen zeggen,
Ze zit er tussenin.