Georges Brassens — Le moyen-âgeux songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Le moyen-âgeux" van Georges Brassens.
Songteksten
Le seul reproche, au demeurant
Qu’aient pu mériter mes parents
C’est d’avoir pas joué plus tôt
Le jeu de la bête à deux dos
Je suis né, même pas bâtard
Avec cinq siècles de retard
Pardonnez-moi, Prince, si je
Suis foutrement moyenâgeux
Ah ! que n’ai-je vécu, bon sang !
Entre quatorze et quinze cent
J’aurais retrouvé mes copains
Au Trou de la pomme de pin
Tous les beaux parleurs de jargon
Tous les promis de Montfaucon
Les plus illustres seigneuries
Du royaum' de truanderie
Après une franche repue
J’eusse aimé, toute honte bue
Aller courir le cotillon
Sur les pas de François Villon
Troussant la gueuse et la forçant
Au cimetièr' des Innocents
Mes amours de ce siècle-ci
N’en aient aucune jalousie…
J’eusse aimé le corps féminin
Des nonnettes et des nonnains
Qui, dans ces jolis tamps bénis
Ne disaient pas toujours «nenni «Qui faisaient le mur du couvent
Qui, Dieu leur pardonne ! souvent
Comptaient les baisers, s’il vous plaît
Avec des grains de chapelet
Ces p’tit’s s? urs, trouvant qu'à leur goût
Quatre Evangil’s c’est pas beaucoup
Sacrifiaient à un de plus:
L'évangile selon Vénus
Témoin: l’abbesse de Pourras
Qui fut, qui reste et restera
La plus glorieuse putain
De moines du quartier Latin
A la fin, les anges du guet
M’auraient conduit sur le gibet
Je serais mort, jambes en l’air
Sur la veuve patibulaire
En arrosant la mandragore
L’herbe aux pendus qui revigore
En bénissant avec les pieds
Les ribaudes apitoyées
Hélas ! tout ça, c’est des chansons
Il faut se faire une raison
Les choux-fleurs poussent à présent
Sur le charnier des Innocents
Le Trou de la pomme de pin
N’est plus qu’un bar américain
Y a quelque chose de pourri
Au royaum' de truanderie
Je mourrai pas à Montfaucon
Mais dans un lit, comme un vrai con
Je mourrai, pas même pendard
Avec cinq siècles de retard
Ma dernière parole soit
Quelques vers de Maître François
Et que j’emporte entre les dents
Un flocon des neiges d’antan…
Ma dernière parole soit
Quelques vers de Maître François…
Pardonnez-moi, Prince, si je
Suis foutrement moyenâgeux
Songtekstvertaling
Het enige verwijt, trouwens.
Wat mijn ouders misschien verdiend hebben.
Het speelt niet eerder.
Het spel van het beest met twee ruggen
Ik ben geboren, niet eens bastaard.
Met vijf eeuwen vertraging
Vergeef me, prins, als ik
Ik ben verdomme van middelbare leeftijd.
Ah! wat heb ik meegemaakt?
Tussen 14 en 1500
Ik zou mijn vrienden hebben gevonden.
In het pinecon gat
Alle mooie sprekers van jargon
Alle beloften van Montfaucon
De meest illustere seigneuries
Het koninkrijk van oplichting
Na een frank repue
Ik zou hebben liefgehad, alle schaamte dronken
Ga het bal runnen.
In de voetsporen van François Villon
Achter de teef aanzitten en haar dwingen
Op de begraafplaats van de onschuldigen
Mijn liefdes van deze eeuw
Wees er niet jaloers op.…
Ik had graag het vrouwelijke lichaam gezien.
Oma 's en oma' s
Wie in deze mooie gezegende pads
Zei niet altijd "nenni" die de muur van het klooster maakte
Wie, God vergeve hen ! vaak
Getelde kussen, alsjeblieft.
Met kralen
Deze kinderen? urs, dat naar hun zin vinden
Vier Evangelie is niet veel.
Opgeofferd aan nog één.:
Het Evangelie volgens Venus
Getuige: de abdis van Pourras
Wie was, Wie blijft en blijft
De meest glorieuze neuken
Van monniken van de Latijnse wijk
Op het einde, de engelen van de wacht
Zou me geleid hebben op de gibet
Ik zou dood zijn, benen omhoog
Op de weduwe van de bakkebaarden
Door de Mandrake water te geven
Het gehangen gras dat versterkt
Zegen met voeten
De zielige ribaudes
Helaas ! het zijn allemaal liedjes.
Je moet een punt maken.
Bloemkool groeit nu
Op het massagraf van de onschuldigen
Het pinecon gat
Het is maar een Amerikaanse bar.
Er is iets verdorven.
In het koninkrijk van oplichting
Ik ga niet dood in Montfaucon.
Maar in een bed, als een echte klootzak.
Ik zal sterven, zelfs pendard niet.
Met vijf eeuwen vertraging
Mijn laatste woord zijn
Enkele verzen van Meester François
En dat ik tussen mijn tanden neem
Een sneeuwvlok van de sneeuw van gisteren…
Mijn laatste woord zijn
Enkele verzen van Meester François…
Vergeef me, prins, als ik
Ik ben verdomme van middelbare leeftijd.