Georges Brassens — La rose, la bouteille et la poignée de main songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La rose, la bouteille et la poignée de main" van Georges Brassens.
Songteksten
Cette rose avait glissé de la gerbe qu’un héros gâteux
Portait au monument aux Morts.
Comme tous les gens levaient leurs yeux pour voir hisser les couleurs
Je la recueillis sans remords.
Et je repris ma route et m’en allai quérir
Au p’tit bonheur la chance, un corsage à fleurir.
Car c’est une des pires perversions qui soient
Que de garder une rose par-devers soi.
La première à qui je l’offris tourna la tête avec mépris,
La deuxième s’enfuit et court encore en criant «Au secours !»
Si la troisième m’a donné un coup d’ombrelle sur le nez,
La quatrième, c’est plus méchant, se mit en quête d’un agent.
Car, aujourd’hui, c’est saugrenu, sans être louche, on ne peut pas
Fleurir de belles inconnues, on est tombé bien bas, bien bas…
Et ce pauvre petit bouton de rose a fleuri le veston
D’un vague chien de commissaire, quelle misère!
Cette bouteille était tombée de la soutane d’un abbé
Sortant de la messe ivre mort.
Une bouteille de vin fin, millésimé, béni, divin,
Je la recueillis sans remords.
Et je repris ma route en cherchant, plein d’espoir
Un brave gosier sec pour m’aider à la boire.
Car c’est une des pires perversions qui soient
Que de garder du vin béni par-devers soi.
Le premier refusa mon verre en me lorgnant d’un œil sévère
Le deuxième m’a dit, railleur, de m’en aller cuver ailleurs.
Si le troisième, sans retard, au nez m’a jeté le nectar
Le quatrième, c’est plus méchant, se mit en quête, d’un agent.
Car, aujourd’hui, c’est saugrenu, sans être louche, on ne peut pas
Trinquer avec des inconnus, on est tombé bien bas, bien bas…
Avec la bouteille de vin fin, millésimé, béni, divin
Les flics se sont rincé la dalle, un vrai scandale !
Cette pauvre poignée de main, gisait, oubliée, en chemin
Par deux amis fâchés à mort.
Quelque peu décontenancée, elle était là, dans le fossé.
Je la recueillis sans remords.
Et je repris ma route avec l’intention
De faire circuler la virile effusion
Car c’est une des pires perversions qui soient
Qu’de garder une poignée de main par-devers soi.
Le premier m’a dit «Fous le camp ! J’aurais peur de salir mes gants.»
Le deuxième, d’un air dévot, me donna cent sous, d’ailleurs faux.
Si le troisième, ours mal léché, dans ma main tendue a craché
Le quatrième, c’est plus méchant, se mit en quête d’un agent.
Car, aujourd’hui, c’est saugrenu, sans être louche, on ne peut pas
Serrer la main des inconnus, on est tombé bien bas, bien bas…
Et la pauvre poignée de main, victime d’un sort inhumain
Alla terminer sa carrière à la fourrière !
Songtekstvertaling
Deze roos was uitgegleden uit de sheaf dat een verwende held
Gedragen naar het monument voor de doden.
Toen alle mensen hun ogen opriepen om de kleuren te zien hijsen
Ik verzamel het zonder wroeging.
En ik ging terug op mijn weg en ging op zoek naar
Op het geluk, een corsage om te bloeien.
En voorwaar, hij (de Koran) behoort zeker tot de ergste dwalenden.
Dan om een roos uit zichzelf te houden.
De eerste aan wie ik hem aanbood draaide zijn hoofd met minachting,
De tweede rent weg en rent weer weg en roept: "Help !»
Als de derde me een paraplu slag op de neus gaf,
De vierde, het is gemener, ging op zoek naar een agent.
Want vandaag is het onhandelbaar, zonder achterdochtig te zijn, kunnen we niet
Bloom beautiful unknowns, we fell very low, very low…
En die arme kleine knop van rose bloeide het jasje
Van de hond van een vage Commissaris, wat een ellende!
Deze fles was van de soutane van een abt gevallen.
Uit de massa komen dronken dood.
Een fles goede wijn, vintage, gezegend, goddelijk,
Ik verzamel het zonder wroeging.
En ik ging terug op mijn weg, zoekend, vol hoop
Een goede droge keel om me te helpen het te drinken.
En voorwaar, hij (de Koran) behoort zeker tot de ergste dwalenden.
Dan wijn zelf gezegend te houden.
De eerste weigerde mijn glas, keek me aan met een streng oog.
De tweede zei me, spotter, ergens anders heen te gaan.
Als de derde, zonder vertraging, in de neus me nectar gooide
De vierde, het is gemener, ging op zoek naar een agent.
Want vandaag is het onhandelbaar, zonder achterdochtig te zijn, kunnen we niet
Toast met vreemden, we vielen heel laag, heel laag…
Met de fles goede wijn, vintage, gezegend, goddelijk
De politie heeft de plak doorgespoeld, een echt schandaal !
Deze arme handdruk lag, vergeten, onderweg
Door twee boze vrienden dood.
Enigszins ontevreden, ze was daar, in de greppel.
Ik verzamel het zonder wroeging.
En ik ben weer op weg met de intentie
Om de mannelijke uitstorting te laten circuleren
En voorwaar, hij (de Koran) behoort zeker tot de ergste dwalenden.
Dan een handdruk in je eentje te houden.
De eerste zei: Ga weg. Ik zou bang zijn om mijn handschoenen vuil te maken.»
De tweede, met een vrome blik, gaf me honderd centen, trouwens vals.
Als de derde, beer slecht gelikt, in mijn uitgestrekte hand spuwde
De vierde, het is gemener, ging op zoek naar een agent.
Want vandaag is het onhandelbaar, zonder achterdochtig te zijn, kunnen we niet
Schud vreemden de hand, we vielen neer, Neer…
En de arme handdruk, slachtoffer van een onmenselijk lot
Ging zijn carrière afmaken bij de inbeslagname !