Genesis — The Dividing Line songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Dividing Line" van Genesis.
Songteksten
There’s always been a dividing line
But you choose, you choose, yes you choose not to see it And then you wonder why you fall
It cuts through the heart of every city
If you climb to the top of the highest building
You can see where it falls 'cause the streetlights stop
The colours start to change
You hear a voice inside you
Not the words that you wanted to hear
Not the things that you wanted to see
In the comfort and safety of your own home
Remember those outside in the cold
And the wind and the rain
And take in your hands a little ray of light
And turn it into a beam that pierces the darkness of the night
There’s always been a dividing line
But you choose, you choose, yes you choose not to see it Sometimes we believe if we close our eyes
The rain might wash it away
That’s why we stumble and we fall
Not the words that you wanted to hear
Not the things that you wanted to see
When everything that you hold dear to you
Has finally faded away from your life
And the last cold ray of sunshine slowly disappears
Round the corner of the building
And leaves you alone
When darkness covers the city and the streets are silent too
What will you turn to
Songtekstvertaling
Er is altijd een scheidslijn geweest.
Maar je kiest, je kiest, ja je kiest ervoor om het niet te zien en dan vraag je je af waarom je valt
Het snijdt door het hart van elke stad.
Als je naar de top van het hoogste gebouw klimt
Je kunt zien waar het valt omdat de straatlantaarns stoppen.
De kleuren beginnen te veranderen
Je hoort een stem in je.
Niet de woorden die je wilde horen.
Niet de dingen die je wilde zien.
In het comfort en de veiligheid van uw eigen huis
Denk aan degenen buiten in de kou.
En de wind en de regen
En neem een lichtstraal in je handen
En maak er een straal van die de duisternis van de nacht doorboort.
Er is altijd een scheidslijn geweest.
Maar je kiest, je kiest, ja je kiest ervoor om het niet te zien soms geloven we als we onze ogen sluiten
De regen kan het wegspoelen.
Daarom struikelen we en vallen we.
Niet de woorden die je wilde horen.
Niet de dingen die je wilde zien.
Wanneer alles wat je dierbaar is
Is eindelijk verdwenen uit je leven
En de laatste koude zonnestraal verdwijnt langzaam.
Om de hoek van het gebouw
En laat je met rust.
Als de duisternis de stad bedekt en de straten ook stil zijn
Waar ga je naar toe?