Gary Moore — Business As Usual songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Business As Usual" van Gary Moore.
Songteksten
The pink crucifix with the ivory Jesus I wanted.
The man with the blood on his hands, as I ran from the river.
Kissing my cousin, before they took her to the graveyard.
Trembling at night from the violence I heard from my bedroom.
These are my memories.
These are my memories,
coming home.
Called up at school, for my hand wasn’t there to say «present».
Running the gauntlet outside the Club Rado at dawn.
Rory and me, without a spare string between us.
Catching the last bus halfway through I’m So Glad.
These are my memories.
These are my memories,
coming home.
Philip and me and 'the Brush' ridin' 'round in a Transit.
The Bailey, the Strangely’s, the smoke and the speed and the acid.
I lost my virginity to a Tipperary woman.
A heart that was broken, but it wasn’t the first or the last time.
These are my memories.
These are my memories,
coming home.
Under the wings of the man they called Green, I found freedom.
Three children, one wife, a twist of the knife and a scandal.
Divorce, separation, some kind of salvation came lately.
So many have gone, but I know it’s just business as usual.
Oh, these are my memories.
These are my memories.
These are my memories.
These are my memories.
These are my memories.
These are my memories,
coming home.
These memories keep coming back.
Those memories keep coming back.
All those years ago.
All those years ago.
These are my memories.
These are my memories.
These are my memories.
Songtekstvertaling
Het roze kruis met het ivoren Jezus dat ik wilde.
De man met het bloed aan zijn handen, toen ik van de rivier vluchtte.
Mijn neef kussen, voordat ze haar meenamen naar het kerkhof.
Bevend ' s nachts door het geweld dat ik hoorde vanuit mijn slaapkamer.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.,
ik kom naar huis.
Ik belde op school, want mijn hand was er niet om "aanwezig"te zeggen.
Ik doe de handschoen bij Club Rado bij dageraad.
Rory en ik, zonder reserveband.
Ik ben zo blij dat ik halverwege de laatste bus ben.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.,
ik kom naar huis.
Philip en ik en 'The Brush' rijden rond in een Transit.
De Bailey, de vreemde dingen, de rook, De snelheid en het zuur.
Ik verloor mijn maagdelijkheid aan een Tipperary vrouw.
Een gebroken hart, maar niet de eerste of de laatste keer.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.,
ik kom naar huis.
Onder de vleugels van de man die ze Green noemden, vond ik vrijheid.
Drie kinderen, één vrouw, een messteek en een schandaal.
Scheiding,scheiding, een soort redding kwam de laatste tijd.
Er zijn er zoveel weg, maar ik weet dat het gewoon business as usual is.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.,
ik kom naar huis.
Deze herinneringen komen steeds terug.
Die herinneringen komen steeds terug.
Al die jaren geleden.
Al die jaren geleden.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.
Dit zijn mijn herinneringen.