Gaelic Storm — The Ferryman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Ferryman" van Gaelic Storm.
Songteksten
Oh the little boats have gone,
From the breast of Anna Liffey,
And the Ferrymen are stranded on the quai,
The Dublin docks are dying,
And a way of life is gone
It’s over Molly, over can’t you see
Where the strawberry beds,
Sweep down to the Liffey,
You’ll kiss away the troubles from my brow
I love you well today
And I’ll love you more tomorrow,
If you ever love me Molly, love me now!
Now the only job I had,
It was hard, but never lonely.
The river ferry made a man of me.
And it’s gone without a whisper,
And forgotten even now.
And Molly it was part of you and me!
Where the strawberry beds,
Sweep down to the Liffey,
You’ll kiss away the troubles from my brow
I love you well today
And I’ll love you more tomorrow,
If you ever love me Molly, love me now!
And now my work is over,
And I’ll spend my days in rovin'.
I’ll hear them whisper, «Charlie's on the dole…»
But Molly we’re still livin',
And darlin' we’re still young,
And the river never ruled my heart or soul!
Where the strawberry beds,
Sweep down to the Liffey,
You’ll kiss away the troubles from my brow
I love you well today
And I’ll love you more tomorrow,
If you ever love me Molly, love me now!
Where the strawberry beds,
Sweep down to the Liffey,
You’ll kiss away the troubles from my brow
I love you well today
And I’ll love you more tomorrow,
If you ever love me Molly, love me now!
Oh the little boats have gone,
From the breast of Anna Liffey,
And the Ferrymen are stranded on the quai,
The Dublin docks are dying,
And a way of life is gone
It’s over Molly, over can’t you see
It’s over Molly, over can’t you see
It’s over
Molly, it’s over
Molly, can’t you see
Molly, it’s over, Molly
Can’t you see
Songtekstvertaling
Oh de kleine boten zijn weg,
Uit de borst van Anna Liffey,
En de Ferrymen zijn gestrand op de quai,
De dokken van Dublin sterven.,
En een manier van leven is weg
Het is voorbij, Molly.
Waar de aardbeienbedden,
Sweep down to the Liffey,
Je kust de vervloekingen van mijn voorhoofd.
Ik hou van je vandaag.
En Ik zal morgen meer van je houden.,
Als je ooit van me houdt Molly, hou dan nu van me!
Nu de enige baan die ik had,
Het was moeilijk, maar nooit eenzaam.
De rivier ferry maakte een man van me.
En het is weg zonder een fluistering,
En zelfs nu vergeten.
En Molly het was een deel van jou en mij!
Waar de aardbeienbedden,
Sweep down to the Liffey,
Je kust de vervloekingen van mijn voorhoofd.
Ik hou van je vandaag.
En Ik zal morgen meer van je houden.,
Als je ooit van me houdt Molly, hou dan nu van me!
En nu is mijn werk voorbij.,
En Ik zal mijn dagen doorbrengen in rovin'.
Ik hoor ze fluisteren, "Charlie is op de steun…»
Maar Molly, we leven nog.,
En schat, we zijn nog jong.,
En de rivier regeerde nooit over mijn hart of ziel!
Waar de aardbeienbedden,
Sweep down to the Liffey,
Je kust de vervloekingen van mijn voorhoofd.
Ik hou van je vandaag.
En Ik zal morgen meer van je houden.,
Als je ooit van me houdt Molly, hou dan nu van me!
Waar de aardbeienbedden,
Sweep down to the Liffey,
Je kust de vervloekingen van mijn voorhoofd.
Ik hou van je vandaag.
En Ik zal morgen meer van je houden.,
Als je ooit van me houdt Molly, hou dan nu van me!
Oh de kleine boten zijn weg,
Uit de borst van Anna Liffey,
En de Ferrymen zijn gestrand op de quai,
De dokken van Dublin sterven.,
En een manier van leven is weg
Het is voorbij, Molly.
Het is voorbij, Molly.
Het is voorbij.
Molly, het is voorbij.
Molly, zie je het niet?
Molly, het is voorbij, Molly.
Zie je het niet?