Furor Gallico — Diluvio songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Diluvio" van Furor Gallico.
Songteksten
Ero l’uomo che amava la pioggia
Giacevo beandomi del tuo scorrere
Lì tra i tuoi flutti c'è un dolce profumo
Se lo sento tra la gente mi brucia ancora dentro
Quella pioggia è forte, quella pioggia è calda
Sei caduta in estate rinfrescandomi il cuore
Ora arido e privo di tepore
Ti sei fatta ghiaccio non lasciandomi vedere
Il rancore distorceva il mio dolore
Sferzato dai tuoi venti, intriso del tuo sapore
Mi agitavo per salvarci dalla fine
Grida la tempesta, urla la tormenta
Dell’amore per la pioggia e dell’innocenza
Di un passato diverso, dell’ardore
Del tempo che ne sbiadisce il dolore
Piangevi goccie gonfie di luce sul mio viso
Sdraiati urlavamo i nostri sogni alla notte
E la luna divorava le cose lordate
Cancellandoci nell’eternità del tempo e per sempre
Era la storia dell’uomo che amava la pioggia
Che ora trema se il cielo si tinge di grigio
Inventa nuovi nomi per i fiori che sbocciano
Gioca alla vita, si maschera e ride
Di un passato immerso nell’ardore del tempo che ne sbiadisce il dolore
Grida la tempesta, urla la tormenta
Dell’amore per la pioggia e dell’innocenza
Di un passato diverso, dell’ardore
Del tempo che ne sbiadisce il dolore
Quando chiuderà gli occhi al mondo
Continuerai a cadere in modi infiniti
Ancora bagnerai le sue ossa stanche
Umide di sogni cristallini e non vissuti
Songtekstvertaling
Ik was de man die hield van de regen
Ik lag te lachen om je stroom.
Er is een zoete geur tussen jullie golven.
Als ik het onder de mensen hoor brandt het nog steeds in me.
Dat de regen sterk is, dat de regen warm is
Je viel in de zomer, verfrissend mijn hart.
Nu droog en verstoken van warmte
Je hebt ijs gemaakt door me je niet te laten zien.
De wrok vervormd mijn pijn
Vastgeketend bij jouw winden, doordrenkt van jouw smaak.
Ik probeerde ons te redden van het einde.
Schreeuw de storm, schreeuw de storm
Liefde voor regen en onschuld
Van een ander verleden, van ardor
Van de tijd die zijn pijn vervaagt
Je huilde puffy drops of light on my face
Liggend schreeuwden we onze dromen ' s nachts
En de maan verslond de dingen van de Heer
Ons wissen in de eeuwigheid van de tijd en voor altijd
Het was het verhaal van de man die hield van de regen
Hoe laat trilt als de hemel getint wordt met grijs
Verzin nieuwe namen voor bloeiende bloemen.
Speel leven, masker en lach
Van een verleden ondergedompeld in de ijver van de tijd dat zijn pijn vervaagt
Schreeuw de storm, schreeuw de storm
Liefde voor regen en onschuld
Van een ander verleden, van ardor
Van de tijd die zijn pijn vervaagt
Wanneer zal hij zijn ogen sluiten voor de wereld
Je zult blijven vallen op eindeloze manieren.
Je maakt zijn vermoeide botten nog nat.
Nat van kristalheldere en ongerealiseerde dromen