Fughu — Inertia songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Inertia" van Fughu.
Songteksten
The countless ages that confix this nebula
now stand before me like old shadows from the past.
A huge and uniform monster seeking out to bite
the pitiful remains of my soul and my mind.
In screams I wake and find myself roaming inert,
nowhere…
Sometimes I dream of going back where I belong
but the infinite space tread on my wings of hope.
I’ve seen my wasted life decay so many times.
The circle of existence is laughing at my cries.
Faraway…
more faraway than heaven.
Condemned to be forever beholder of the human race.
Yesterdays, tomorrows and todays
all creeping on my brain in towers of insanity.
From my majestic throne I have no chance but watch
millions of civilizations similar to ours.
And now I see what kind of illness we became
to Earth…
Mankind is so pathetic, doesn’t realize.
Can not destroy this planet, not in it’s short life.
The Earth with fever could erase it from it’s path
and start again, I know it, and I don’t give a fuck.
Faraway…
but closer than you are
you, puppet left behind by those who now control your mind.
On my way of loneliness and pain
I still have things to learn until the shadows leave me again
But after all this time, I still don’t understand your game, Lord.
They take me in their hearts 'cause they don’t understand my game Lord.
One day I’ll realize that I’m the smallest piece on your board.
One day they’ll realize that they’re the smallest piece on my board.
I’m sinking on delirium
and coming back to life…
Songtekstvertaling
De ontelbare eeuwen die deze nevel vermengen
sta nu voor me als oude schaduwen uit het verleden.
Een groot en uniform monster dat wil bijten
de zielige overblijfselen van mijn ziel en mijn geest.
Ik word wakker en zie mezelf zwerven inert,
nergens…
Soms droom ik ervan om terug te gaan waar ik thuishoor.
maar de oneindige ruimte loop op mijn vleugels van hoop.
Ik heb mijn verspilde leven zo vaak zien vergaan.
De cirkel van het bestaan lacht om mijn kreten.
Ver…
meer ver weg dan de hemel.
Veroordeeld om voor altijd toe te kijken naar het menselijk ras.
Gisteren, morgen en heden
allemaal sluipend op mijn hersenen in Torens van waanzin.
Van mijn majestueuze troon heb ik geen andere kans dan te kijken.
miljoenen beschavingen vergelijkbaar met de onze.
En nu zie ik wat voor ziekte we werden.
naar de aarde…
De mensheid is zo zielig, beseft het niet.
Je kunt deze planeet niet vernietigen, niet in zijn korte leven.
De aarde met koorts kan het van zijn pad wissen.
en opnieuw beginnen, Ik weet het, en het kan me geen reet schelen.
Ver…
maar dichterbij dan jij.
jij, marionet achtergelaten door degenen die nu je geest beheersen.
Op weg naar eenzaamheid en pijn
Ik moet nog dingen leren totdat de schaduwen me weer verlaten.
Maar na al die tijd, begrijp ik uw spel nog steeds niet, Heer.
Ze nemen me in hun hart omdat ze mijn spelheer niet begrijpen.
Op een dag realiseer ik me dat ik het kleinste stuk op je bord ben.
Op een dag zullen ze beseffen dat ze het kleinste stuk op mijn bord zijn.
Ik zink op delirium.
en weer tot leven komen…