Fucked Up — I Was There songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Was There" van Fucked Up.
Songteksten
Salt for a stone, skin from the bone,
A fission, division from merged to alone.
Composure to dust turns sterling to rust,
The marriage of fire and frozen combusts.
I was there when a bomb went off in his heart,
That sudden release that ripped him apart.
It scarred and imploded the space in his soul,
His dreams are craters, his life is a hole.
Mortals are mortar and life is the fuse,
Burnt memories and shrapnel diffuse.
Melting to blood, the blue flames above
Paint sulphurous shadow elegies to love.
Copper from gold, the banding unfolds,
The halo of hope goes from tender to cold.
The shockwave swells as the pressure grows
When passion explodes we all burn in its harsh glow.
I have the same scars from when part of me died,
But I lived and came out on the other side.
The sorrow is worth the redemption you’ll feel,
Life spins like a wheel and you start to heal.
I saw the mind of my first love destroyed,
The detonation that pulled him into the void.
I watched from the side as the madness evolved,
Like you I’m a witness and can’t get involved.
Tattooed to my mind, frozen in time,
A bomb in his hand, glass turning to sand.
One union dissolves as another is made,
Powder to spark to brilliance to dark.
The paper corrupts the pavement to erupt,
Screams from streets shatters the peace.
Silence from sound, then confusion to calm,
A fire dawned and then she was gone.
Remember the girl. I was there.
Songtekstvertaling
Zout voor een steen, huid van het bot,
Een splitsing, van gefuseerde naar alleen.
Blootstelling aan stof verandert sterling in roest,
Het huwelijk van vuur en bevroren brandstoten.
Ik was erbij toen er een bom afging in zijn hart.,
Die plotselinge vrijlating die hem verscheurde.
Het littekens en implodeerde de ruimte in zijn ziel,
Zijn dromen zijn kraters, zijn leven is een gat.
Stervelingen zijn stervelingen en het leven is de lont,
Verbrande herinneringen en granaatscherven diffuus.
Smelt naar bloed, de blauwe vlammen boven
Verf zwavelachtige schaduw elegies om van te houden.
Koper van goud, het schuren ontvouwt,
De halo van hoop gaat van zacht naar koud.
De schokgolf zwelt op als de druk toeneemt.
Wanneer Passie explodeert branden we allemaal in zijn harde gloed.
Ik heb dezelfde littekens van toen een deel van mij stierf.,
Maar ik leefde en kwam naar buiten aan de andere kant.
Het verdriet is de verlossing waard die je zult voelen,
Het leven draait als een wiel en je begint te genezen.
Ik zag de geest van mijn eerste liefde vernietigd worden.,
De ontploffing die hem in de leegte trok.
Ik keek van de zijkant toe toen de waanzin zich ontwikkelde.,
Net als jij ben ik een getuige en kan ik er niet bij betrokken raken.
Getatoeëerd in mijn geest, bevroren in de tijd,
Een bom in zijn hand, glas dat in zand verandert.
De ene Unie lost op als de andere wordt gemaakt,
Poeder om te vonken tot schittering tot donker.
Het papier corrumpeert de stoep om uit te barsten,
Geschreeuw van straten verbrijzelt de vrede.
Stilte van geluid, dan verwarring tot rust,
Er brak een vuur aan en toen was ze weg.
Denk aan het meisje. Ik was erbij.