Frida — The Face songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Face" van Frida.
Songteksten
You take a final look around
And then you put your house-key down
Upon the table by the note
You take your handbag and your coat
You don’t want too much to carry
To slow you down on the way
You picture his face
In the morning
As he was going to work
Without saying a word
You saw the face
Of a stranger
It wasn’t always like this before
His face like a stranger
You didn’t know what to say
So you are going away
>From the face of a stranger
And not the lover you knew before
Why should you want to call your friends
Why should you want to start again
You tried explaining through the years
But it would always end in tears
And one thing you know for certain
You’ve said goodbye to that place
But still
You picture his face
In the morning
As he was going to work
Without saying a word
You saw the face
Of a stranger
It wasn’t always like this before
His face like a stranger
You didn’t know what to say
So you are going away
>From the face of a stranger
And not the lover you knew before
Somewhere a telephone
Is ringing in an empty room
Miles away
You are looking at a new town
But you are thinking of the past
The rain is falling down
Why do you keep that photograph
Of his face like a stranger
As he was going to work
Without saying a word
You saw the face
Of a stranger
And not the lover you knew before
His face
In the morning
As he was going to work
Without saying a word
You saw the face
Of a stranger
It wasn’t always like this before
His face like a stranger
You didn’t know what to say
So you are going away
>From the face of a stranger
And not the lover you knew before
His face
In the morning
As he was going to work
Without saying a word
You saw the face
Of a stranger
It wasn’t always like this before
Rafael Nogueira
e-mail: abba@certto.com.br
Songtekstvertaling
Kijk nog eens goed rond.
En dan leg je je huissleutel neer.
Op de tabel door de noot
Neem je handtas en je jas.
Je wilt niet te veel dragen.
Om je onderweg te vertragen
Stel je zijn gezicht voor.
'S morgens
Toen hij ging werken
Zonder een woord te zeggen
Je zag het gezicht.
Van een vreemde
Het was niet altijd zo.
Zijn gezicht als een vreemde
Je wist niet wat je moest zeggen.
Dus je gaat weg.
>Van het gezicht van een vreemde
En niet de minnaar die je eerder kende.
Waarom zou je je vrienden willen bellen?
Waarom zou je opnieuw willen beginnen?
Je probeerde het uit te leggen door de jaren heen.
Maar het zou altijd eindigen in tranen.
En één ding weet je zeker
Je hebt afscheid genomen van die plek.
Doch
Stel je zijn gezicht voor.
'S morgens
Toen hij ging werken
Zonder een woord te zeggen
Je zag het gezicht.
Van een vreemde
Het was niet altijd zo.
Zijn gezicht als een vreemde
Je wist niet wat je moest zeggen.
Dus je gaat weg.
>Van het gezicht van een vreemde
En niet de minnaar die je eerder kende.
Ergens een telefoon
Gaat over in een lege kamer
Kilometers ver weg
Je kijkt naar een nieuwe stad
Maar je denkt aan het verleden.
De regen valt neer.
Waarom bewaar je die foto?
Van zijn gezicht als een vreemde
Toen hij ging werken
Zonder een woord te zeggen
Je zag het gezicht.
Van een vreemde
En niet de minnaar die je eerder kende.
Zijn gezicht
'S morgens
Toen hij ging werken
Zonder een woord te zeggen
Je zag het gezicht.
Van een vreemde
Het was niet altijd zo.
Zijn gezicht als een vreemde
Je wist niet wat je moest zeggen.
Dus je gaat weg.
>Van het gezicht van een vreemde
En niet de minnaar die je eerder kende.
Zijn gezicht
'S morgens
Toen hij ging werken
Zonder een woord te zeggen
Je zag het gezicht.
Van een vreemde
Het was niet altijd zo.
Rafael Nogueira
e-mail: abba@certto.com.br