Frida Gold — Wovon sollen wir träumen songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wovon sollen wir träumen" van Frida Gold.
Songteksten
Strophe I:
Ich bin mitten drin
Und geb mich allem hin
Aber schaut man hinter die Kulissen
Dann fängt es immer so an Ich schlafe immer zu lang
Kriegs nicht hin
Und fühl mich deshalb beschissen
Ich erkenn mich nicht
In den Schaufensterscheiben
Entdecke nichts, was mir gefällt
Ich brauch die schönsten Kleider
Und die stärksten Männer
Und eine Hand, die meine Hand für immer festhält
Wovon sollen wir träumen?
So wie wir sind, so wie wir sind, so wie wir sind
Woran können wir glauben?
Woführt das hin, was kommt und bleibt?
So wie wir sind
Strophe II:
Ich fühl mich leer
Und die Nacht liegt schwer
So schwer auf meinen Schultern
All die Hoffnung die wahr ist
Ist schon lang nicht mehr da Schon wieder ne Nacht einfach vertan
Ich hab gesucht und gesucht
In den hintersten Ecken
Nach Augen, die mich interessieren
Noch nie hat das geklappt
Doch ich mags nicht kapieren
Wovon sollen wir träumen?
So wie wir sind, so wie wir sind, so wie wir sind
Woran können wir glauben?
Woführt das hin, was kommt und bleibt?
So wie wir sind
Wir lassen uns treiben durch die Clubs der Stadt
Durch fremde Hände und wir werden nicht satt
Wir wachen dann auf bei immer anderen Geliebten
Von denen wir dachten, dass wir sie nie verlassen
Wir können nicht mehr atmen,
Und vergessen zu essen
Wir trinken zu viel
Es bleibt ein Spiel ohne Ziel
Wann hört das auf?
Wann kommen wir hier raus?
Wovon sollen wir träumen?
Wo sind wir zu Haus?
Wo sind wir zu Haus?
Wo sind wir zu Haus?
Wovon sollen wir träumen?
So wie wir sind, so wie wir sind, so wie wir sind
Woran können wir glauben?
Woführt das hin, was kommt und bleibt?
So wie wir sind
Wir lassen uns treiben durch die Clubs der Stadt
Durch fremde Hände und wir werden nicht satt
Wir wachen dann auf bei immer anderen Geliebten
Von denen wir dachten, dass wir sie nie verlassen
Wovon sollen wir träumen?
Songtekstvertaling
Stanza I:
Ik zit er middenin.
En geef me alles.
Maar kijk achter de schermen
Dan begint het altijd, dus slaap ik altijd te lang.
Ga niet naar de oorlog.
En daarom voel je je slecht
Ik herken mezelf niet.
In de etalages
Ontdek niets wat ik leuk vind.
Ik heb de mooiste kleren nodig.
En de sterkste mannen
En een Hand die mijn Hand voor altijd vasthoudt
Waar moeten we van dromen?
Zoals we zijn, zijn we, zoals we zijn.
Waar kunnen we in geloven?
Waar leidt dat naar wat komt en blijft?
Zoals we zijn
Stanza II:
Ik voel me leeg.
En de nacht is zwaar.
Zo zwaar op mijn schouders
Alle hoop die Waar is
Het is niet lang geleden dat de nacht weer gewoon verspild is.
Ik keek en keek.
In de achterhoeken
Na ogen die me interesseren
Dit heeft nooit gewerkt.
Maar ik mags snap het niet
Waar moeten we van dromen?
Zoals we zijn, zijn we, zoals we zijn.
Waar kunnen we in geloven?
Waar leidt dat naar wat komt en blijft?
Zoals we zijn
We laten ons door de Clubs van de stad drijven.
Door vreemde handen en we zullen niet tevreden zijn
We worden dan wakker met altijd andere geliefden
Waarvan we dachten dat we nooit weg zouden gaan.
We kunnen niet meer ademen.,
En vergeet te eten.
We drinken te veel.
Het blijft een spel zonder doel
Wanneer houdt dit op?
Wanneer zijn we hier weg?
Waar moeten we van dromen?
Waar zijn we thuis?
Waar zijn we thuis?
Waar zijn we thuis?
Waar moeten we van dromen?
Zoals we zijn, zijn we, zoals we zijn.
Waar kunnen we in geloven?
Waar leidt dat naar wat komt en blijft?
Zoals we zijn
We laten ons door de Clubs van de stad drijven.
Door vreemde handen en we zullen niet tevreden zijn
We worden dan wakker met altijd andere geliefden
Waarvan we dachten dat we nooit weg zouden gaan.
Waar moeten we van dromen?