Fredrik Jonsson — Varandras vackra vägar songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Varandras vackra vägar" van Fredrik Jonsson.
Songteksten
Min svarta ängel lever goda dagar nu
Med sin man i Saint-Georges-d´Oléron
I spruckna Guccibrickor glider hon fram
Hon har en sambaorkester i sin gång
Och hon har trubbel kvar i kölvattnet än
Men det brinner nånstans i hennes blick
Där hon går naken i den stora våningen
Och gör sig vacker inför nattens kick
Vi tog varann ur tunga dar
Och satte färg på nätter gråa som stäl
Vi var varandras vägar, du och jag
Men vi var aldrig varandras mål
Min blåa krigare fann nån slags ro till sist
Och jag ser nu hur hon ler med sina barn
Som om hon ser i deras liv, allt hon själv mist
Och hon väver sig ett nytt, och bättre garn
Hon var så stark
Vad annat kunde hon bli?
Hon var tvungen, om hon inte skulle dö
Och all den styrkan fann hon där, inuti
Som ett hopp, en aldrig sinande glöd
Och vi brann för varanda så hett ett tag
Vi brann ner till aska och kol
Vi var varandras vackra vägar, du och jag
Men vi var aldrig varandras mål
Vem skulle rädda den där fågeln i dig
Den sköra, vackra fågeln i ditt bröst?
När den kom flygande i luften till mig
Tog jag hand om den och gav den min tröst
Har du klippt vingarna och satt den i en bur?
Vill du kväva allt du älskade förut?
Det blev nåt annat än du tänkt dig, eller hur?
Har du nått drömmen eller står du bara ut?
Jag höll dina händer, du andades svagt
Paniken kröp närmare inpå
Vi var varandras vackra vägar, du och jag
Men vi var aldrig varandras mål
Det går en vind igenom hjärtat inatt
När jag ser ut genom dalen ner mot sjön
I hela backen är det släckt nu, och svart
Och dörren ut mot världen är så tunn
Min älskling sover nu, jag tänder ett ljus
För henne, och ett för min son
Nånstans vid havet står ett tomt, och öde hus
Och jag vet vart jag kommer ifrån
För nya krafter, och nya tag
För ett lejon vill jag höja en skål
Vi är varandras vackra vägar, du och jag
Och vi är varandras mål
Songtekstvertaling
Mijn zwarte engel leeft nu goede dagen.
Met haar man in Saint-Georges-dOléron
In gebarsten Guccibrickar glijdt ze naar voren.
Ze heeft een samba orkest in haar run
En ze heeft nog problemen in haar kielzog.
Maar er is ergens brand in haar ogen.
Waar ze naakt in de grote vloer loopt
En zichzelf mooi maken voor de nacht kick
We hebben elkaar uit zware dagen gehaald.
En zet de kleur van de nachten grijs als stelen
We waren elkaars manieren, jij en ik.
Maar we waren nooit elkaars doelen.
Mijn blauwe krijger heeft eindelijk vrede gevonden.
En nu zie ik hoe ze lacht met haar kinderen.
Alsof ze in hun leven ziet, alles wat ze zelf heeft verloren.
En ze weeft een nieuw en beter garen.
Ze was zo sterk.
Wat kan ze anders worden?
Ze moest wel, als ze niet zou sterven.
En al die kracht die ze daar vond, binnenin
Als een hoop, een oneindige gloed
En we brandden voor varanda zo heet voor een tijdje
We brandden af tot as en kolen.
We waren elkaars mooie paden, jij en ik.
Maar we waren nooit elkaars doelen.
Wie zou die vogel in jou redden?
De fragiele, mooie vogel in je borst?
Toen het kwam vliegen in de lucht naar mij
Heb ik ervoor gezorgd en het mijn troost gegeven
Heb je de vleugels geknipt en in een kooi gestopt?
Wil je alles verstikken waar je van hield?
Het was iets anders dan je dacht, niet?
Heb je de droom bereikt of val je gewoon op?
Ik hield je handen vast, je ademde zwak.
Paniek kroop dichterbij.
We waren elkaars mooie paden, jij en ik.
Maar we waren nooit elkaars doelen.
Er gaat een wind door mijn hart vanavond
Als ik kijk uit de vallei naar het meer
In de hele heuvel is het nu gedoofd, en zwart
En de deur naar de wereld is zo dun
Mijn baby slaapt nu, ik steek een kaars aan
Voor haar, en een voor mijn zoon.
Ergens aan Zee is een leeg en verlaten huis.
En ik weet waar ik vandaan kom
Voor nieuwe krachten en nieuwe tag
Voor een leeuw wil ik een kom heffen
We zijn elkaars mooie paden, jij en ik.
En we zijn elkaars doelen.