Franz Josef Degenhardt — Für Mikis Theodorakis songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Für Mikis Theodorakis" van Franz Josef Degenhardt.

Songteksten

Da sind sie, die Konzern- und Landbesitzer,
Generäle, Popen, Panzer,
die bekannte Kumpanei.
Immer wieder wollen sie die Zeit aufhalten
in Athen und Kapstadt; Bogota,
Berlin und Quang Ngai.
Ihre greisen, kalten Hände suchen
jedes heiße Herz, Theodorakis,
und du weißt, wie kalt sie sind.
Doch wir wissen auch, daß sie zu kalt sind,
daß sie viel zu alt sind, daß sie tot sind
dann, wenn unser Tag beginnt.
Jener Tag,
an dem die Sonne tanzt.
Roter Tag der Freiheit in Athen.
Jener Tag,
an dem wir auf den Straßen tanzen
und uns wiedersehn.
Die Feinde dieser Parasiten — es sind
deine Freunde. Sie sind zahlreich
und sie leben überall.
Deine Lieder sind auf ihrem langen Marsch
die kurze Rast in einem quellenkühlen Tal.
Darum hassen sie die Lieder, unsere Feinde.
Ihre wurmstichigen Ohren
trifft dein Name wie ein Schlag.
Und im Bellen ihrer Stimmen,
in den kurzsichtigen Augen
ist die Angst vor jenem Tag,
jenem Tag,
an dem die Sonne tanzt…
Und sie frieren in den weißen Häusern,
diese alten Männer. Ihre tausendfache Angst
wird tausendfach bewacht.
Wie ihr großer weißer Vater,
dieser Völkermörder Johnson,
löschen sie das Licht nicht mehr bei Nacht.
Denn sie wissen, die die auf morgen
warten, sie sind überall
und sie sind wach.
Seht! die Nacht geht schon zu Ende.
Ihre Sterne, sie verlöschen.
Bald beginnt der Tag.
Jener Tag,
an dem die Sonne tanzt…

Songtekstvertaling

Daar zijn jullie, de groep en landeigenaren.,
Generaals, Pausen, Tanks,
het bekende hulpje.
Keer op keer willen ze de tijd stoppen
in Athene en Kaapstad; Bogota,
Berlijn en Quang Ngai.
Op zoek naar je oude, koude handen
elk warm hart, Theodorakis,
en je weet hoe koud ze zijn.
Maar we weten ook dat ze te koud zijn. ,
dat ze veel te oud zijn, dat ze dood zijn.
dan, wanneer onze dag begint.
Die Dag,
waar de zon danst.
Rode dag van vrijheid in Athene.
Die Dag,
waar we op straat dansen
en ons weer te zien.
De vijanden van deze parasieten-zij zijn
je vrienden. Ze zijn talrijk.
en ze wonen overal.
Jouw liedjes zijn op hun lange mars.
de korte rust in een lente koele vallei.
Daarom haten ze de liederen, onze vijanden.
Je met wormen geprikte oren
slaat je naam als een stoot.
En in het geblaf van hun stemmen,
bij kortzichtige ogen
is de angst voor die dag,
die dag,
waar de zon danst…
En ze bevriezen in de witte huizen.,
deze oude mannen. Je duizendvoudige angst
wordt duizend keer bewaakt.
Zoals haar grote blanke vader.,
deze genocide Johnson,
doof het licht ' s nachts niet.
Want je weet hoe het morgen gaat.
wacht, je bent overal.
en je bent wakker.
Kijk! de nacht is al voorbij.
Hun sterren doven.
Binnenkort begint de dag.
Die Dag,
waar de zon danst…