Frankie HI-NRG MC — Fili songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fili" van Frankie HI-NRG MC.
Songteksten
Sono fili che ci reggono,
Fili che ci strangolano,
Come ragnatele corrono fra te e me.
Sono fili che sottendono parole in equilibrio instabile
Come tante ballerine tra le nuvole,
Fili elastici ci uniscono
E pi ci allontaniamo pi ci attraggono,
Elettroni intorno a un nucleo si incrociano
Soltanto per un attimo
E con un fil di voce si sussurrano qualcosa
E poi ripartono.
Fili della tela di Penelope tessuti e poi disfatti
Io e te.
Distanti come I capi di una corda
Che le nostre dita pizzicano
E vibra come un organo di note silenziose
Ad ogni battito.
Tic… Tac
Oscilliamo come un pendolo.
Burattini appesi a fili
Che le nostre mani tirano
Che si annodano
E a volte sfuggono,
Fili d’erba calpestati che a fatica si rialzano.
Due gradi verso l’alto,
Due a sinistra,
E in mezzo fili troppo tesi.
Fili di discorsi persi e poi ripresi
Senza mai venirne a capo.
Fili rosso cupo che ricamano indecifrabili messaggi in codice,
Fili che riunisci in trecce
Che io adoro scioglierti
Che legano I tuoi polsi docili a ricordi semplici.
Fili d’oro tracciano parabole nel buio dell’estate
Dando ai desideri un’anima
E tu diventi musica
Suoni in metrica
Armonia ipnotica,
Stregato da te che sei la mela della favola.
Perduti nello stesso dedalo facciamo su un gomitolo,
Ma il filo che inseguiamo il medesimo.
E un giorno taglieremo insieme il filo del traguardo
E resteremo finalmente senza fili fra di noi,
Guinzagli d’aquiloni insofferenti che strattonano
Per liberarsi e perdersi nel vento.
Songtekstvertaling
Het zijn draden die ons vasthouden.,
Draden die ons wurgen,
Hoe spinnen tussen jou en mij lopen.
Het zijn draden die ten grondslag liggen aan woorden in onstabiel evenwicht
Zoals zoveel dansers in de wolken,
Elastische draden verenigen ons
En hoe verder we gaan, hoe meer ze ons aantrekken.,
Elektronen rond een kern intersecteren
Heel even maar.
En met een draad van stem fluisteren ze iets
En dan vertrekken ze.
Penelope ' s canvas draden geweven en daarna losgemaakt
Jij en ik.
Zo ver als de uiteinden van een touw
Dat onze vingers knijpen
En het vibreert als een orgaan van stille noten
Elke beat.
Vinkje ... Vinkje
We swingen als een slinger.
Poppen hangen aan draden
Dat onze handen trekken
Knotting
En soms ontsnappen ze.,
Vertrappelde grasspriet die nauwelijks opstijgt.
Twee graden omhoog.,
Nog twee over.,
En in het midden te strakke strengen.
Draad van de spraak verloren en daarna hervat
Om er nooit achter te komen.
Sombere rode draden die ontelbare codeberichten borduren,
Strengen die je verzamelt in vlechten
Dat ik je graag losmaak
Dat bindt je volgzame polsen aan simpele herinneringen.
Golden threads trace parables in the dark of summer
Giving desires a soul
En je wordt Muziek
Metrische geluiden
Hypnotische harmonie,
Betoverd door dat jij de appel van het sprookje bent.
Verloren in dezelfde Daedalus die we doen op een bal,
Maar de draad volgen we hetzelfde.
En op een dag snijden we de eindstreep samen door.
En we zullen eindelijk draadloos zijn tussen ons.,
Onverdraaglijke vliegers trekken
Om vrij te komen en verdwalen in de wind.