Frank Turner — Poetry of the Deed songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Poetry of the Deed" van Frank Turner.
Songteksten
They’re coming out of the walls, they’re coming up through the streets,
they’re quicksilver wracked by some invisible beat.
Right outside of your door the very stones come alive.
They are the spring in the step, the distant look in the eyes.
Put your Baudelaire away and come outside and play.
Me and all my friends are poets of the deed,
we’re exactly what this country needs.
We scratch until we’re drunk, we drink until we bleed.
We are what we believe.
Pentameter in attack, iambic pulse in the veins,
free verse powered of the street light mains,
an Iliad played out without a shadow of doubt
between the end of the club and the sun coming out.
Leave Kerouac at his desk, we have romance in our risks.
And here’s what we believe: before we get bored, let’s be inspired,
let’s ignore the applause and set the theatre on fire,
fight every war like the drunks in the choir,
put our art where our mouths are: Poetry of the deed.
So enough with words and technical theses,
let’s grab life by the throat and live it to pieces.
We can choose, we can change,
and if we don’t, we’re just afraid of living life
like we’re loved and in love and alive
to all the things we could be if we just believed
that life is too short to be lived without poetry.
If you’ve got soul darling now come on and show it me.
But life is too long to just sing the one song,
so we’ll burn like a beacon and then we’ll be gone.
Songtekstvertaling
Ze komen uit de muren, ze komen door de straten.,
ze zijn versierd door een onzichtbare beat.
Vlak voor je deur komen de stenen tot leven.
Zij zijn de bron in de stap, de verre blik in de ogen.
Stop je Baudelaire weg en kom Buiten spelen.
Ik en al mijn vrienden zijn dichters van de daad.,
we zijn precies wat dit land nodig heeft.
We krabben tot we dronken zijn, we drinken tot we bloeden.
We zijn wat we geloven.
Pentameter in attack, jambische puls in de aderen,
gratis vers aangedreven door het straatlicht,
een Ilias speelde zonder enige twijfel
tussen het einde van de club en de zon die opkomt.
Laat Kerouac aan zijn bureau, we hebben romantiek in onze risico ' s.
En dit is wat we geloven: voordat we ons vervelen, laten we geïnspireerd worden,
laten we het applaus negeren en het theater in brand steken.,
Vecht elke oorlog als de dronkaards in het koor.,
zet onze kunst waar onze monden zijn: poëzie van de daad.
Dus genoeg met woorden en technische stellingen,
laten we het leven bij de keel grijpen en het in stukken leven.
We kunnen kiezen, we kunnen veranderen.,
en als we dat niet doen, zijn we gewoon bang om te leven.
alsof we geliefd en verliefd en levend zijn.
aan alle dingen die we zouden kunnen zijn als we gewoon geloofden
dat leven is te kort om zonder poëzie te leven.
Als je soul darling hebt, laat het me dan zien.
Maar het leven is te lang om het enige lied te zingen,
dus we branden als een baken en dan zijn we weg.